Zonen voor dochter 'superman'

‘Zelfbewuste vrouwen krijgen dochters’, kopte Nu.nl deze week. Onderzoek zou uitwijzen dat vrouwen onbewust het geslacht van hun ongeboren kinderen beïnvloeden. ‘Als aanstaande moeders een dominante vader hebben, gaat de voorkeur uit naar een zoon’, vervolgt het bericht. Deze lezer had de biologie van de koude grond al toepast op de buurvrouw met vier zonen, toen in de voorlaatste alinea de kever uit de mouw kwam: ‘de wetenschappers ontdekten het verband door bestudering van een populatie meeltorren’. Aha.

In het oorspronkelijke artikel reppen de biologen met geen woord over zelfbewuste meeltorren (Ecology Letters, 9 januari). En de eerste kever met een dominante vader moet zich nog melden. Wat de biologen wél onderzochten is intralocus sexual conflict, een genetisch conflict tussen de seksen. Deze seksuele tweestrijd draait om een simpel principe: wat goed is voor een mannetje, is niet altijd goed voor een vrouwtje, en andersom. Denk aan geweien. Een vrouwtjeshert heeft niets aan de genen voor een groot gewei, een mannetje wel. De selectiedruk op geweigrootte is dus tegengesteld voor beide geslachten.

Voor dit onderzoek kweekten de biologen jarenlang mannelijke gehoornde meelkevers (Gnatocerus cornutus) met grote kaken. Goed voor hun zonen, maar slecht voor hun dochters. Die dochters van deze ‘supermannetjes’ bleken in deze studie nu zelf meer zonen voort te brengen. Zo hebben zij meer kans genen door te geven aan de volgende generatie. Hóe de vrouwtjes dit klaarspelen, weten de onderzoekers niet.

Lucas Brouwers