Tahirs Mister Right is al zo oud als Jane Austen

Naema Tahir schetst in haar column een wel heel bijzonder beeld van de liefde tussen twee mensen (Opinie, 9 januari). In Pakistan, schrijft ze, wordt alles bijna bepaald door de familie, zo ook de geschikte huwelijkskandidaat. In Nederland is dit niet zo. De vader is een beetje een sullig type man – achter het aanrecht? Het meisje is hier vogelvrij. Ze kan kiezen wie ze wil, maar ze moet dat wel zelf doen.

Ik denk dat we hieraan wat lessen emancipatie hebben besteed in de afgelopen vijftig jaar. Het bewust opvoeden van een dochter begint al wat eerder. Je laat haar zien dat ook zij alles kan en geeft haar mogelijkheden. Ze kiest haar eigen vrienden.

Moet een dochter op zoek gaan naar de man die haar echtgenoot zal worden? Uit welke tijd is Mister Right? Gaan we weer terug naar Jane Austen, die wachtte op de juiste kandidaat? Of heeft een vrouw van deze tijd zich goed voorbereid op haar leven?

Ze heeft een beroep gekozen uit vrije wil. Zo kiest ze ook haar liefde. Het is goed als ze hem tegenkomt. Anders leeft ze vrolijk verder.

Aardappelen moeten twintig minuten koken, het individu in de liefde niet.

Cora Duin

Amsterdam