Onderwijshervormingsnitwits terug in hun hok

Maandag, de dag na de kerstvakantie, staakten honderden leraren. Ze verzetten zich tegen uitbreiding van het aantal lesuren op de middelbare school met 40 uur. Initiatiefnemer was classicus Peter Althuizen. „Peter wordt beroemd, niet gek voor een leraar dode talen.”

Donderdag 5 januari

Het is nog kerstvakantie, maar de voorbereidingen voor de staking in het voorgezet onderwijs zijn in volle gang. We zijn er al anderhalve maand mee bezig, maar de laatste twee weken spannen de kroon. Gisteravond vergadering van onze in 2008 opgerichte vakbond Leraren in Actie gehad. We verwachten maandag meer dan 1.300 collega’s op het Plein in Den Haag. Sprekers zijn geregeld, mijn toespraak is af. De aftrap is voorbereid van de door ons ingestelde extraparlementaire enquêtecommissie over de problemen in het voortgezet onderwijs: hoe geven we het onderwijs weer terug aan de leraar? Om twaalf uur kwam ik gisteravond weer thuis (de hapjes en drankjes na afloop van de vergadering gingen er goed in) en vanochtend weer aan de slag voor overleg met de AVRO-radio. Vrijdagmiddag zal bestuurslid David Geneste debatteren met iemand die voor de 1040-urennorm is. De school als kinderopvangplek, zeg maar.

Verder nog een telefonisch interview met de Volkskrant voor de rubriek Twistgesprek. Over media-aandacht hebben we niet te klagen! Jammer alleen dat ze ook ’s avonds bellen tijdens een gezellig etentje met oude vrienden Gerard en Marcel. Ik word flink door ze gedold: Peter wordt beroemd, niet gek voor een leraar dode talen!

Vrijdag

Alles kan altijd nog hectischer dan je dacht. Vandaag door tientallen landelijke en regionale zenders en kranten gebeld op basis van ons persbericht. Gelukkig heb ik voor alle interviews maandag de steun van de andere bestuursleden. Alleen voor het programma van omroep MAX op Nederland 1 kan ik niemand vinden. Ik moet nog toetsen maken voor de aankomende toetsweek, maar dat lukt niet vandaag. Etentje vanavond met twee andere vrienden afgezegd.

Zaterdag

Vandaag kan de staking even de boom in. Ik heb mijn vader opgehaald om samen bij mijn moeder op bezoek te gaan. Sinds twee maanden is ze opgenomen in een ouderentehuis. Mijn vader (88) heeft de laatste jaren nog voor haar kunnen zorgen, maar in oktober belandde hij zelf een week in het ziekenhuis. Dat was meteen het signaal voor de opname van mijn moeder.

Het moeilijkst zijn de momenten dat ze in de gaten heeft wat er met haar gebeurd is. Voor mijn vader bijna ondraaglijk. Tegelijkertijd geniet ik ervan om ze hand in hand elkaar kusjes te zien geven. Lieverd, noemde ze hem vandaag. Na 66 jaar huwelijk hebben ze beter verdiend dan dit. Trots het interview in de Volkskrant aan mijn vader laten lezen en ook mijn moeder het stuk laten zien. Ze reageerde bezorgd: pas je wel op! Daarna nam ze weer een slokje thee.

Zondag

Vanmiddag moet ik de toetsen afmaken. Eerst een stukje rennen. Anderhalf uur zit er niet in, maar 45 minuten frisse lucht doet wonderen. De zon schijnt!

Maandag

Hoe vat je in 150 woorden de 150 dingen die er op een dag gebeuren samen? For the record: de stakingsactie op het Plein was een groot succes. 1.200 leraren uit het hele land zijn naar Den Haag gereisd, nog meer leraren staakten thuis. De hele pers is erop gedoken: we hadden kennelijk een nieuwsluw tijdstip uitgekozen, nog tijdens het reces van de politiek. Hoezo de vakantie in het onderwijs is te lang?

Veel interviews gedaan met alle grote media, tot het NOS Journaal om acht uur aan toe. Geen leraar in Nederland kan nu nog met droge ogen beweren dat hij er niet van gehoord heeft. Nu moet iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid nemen om de afbraak van de onderwijskwaliteit te stoppen. Leukste momenten voor mij waren het interview met scholieren.com en de ruzie tussen twee journalisten over ‘wie mij eerder had’. Poppenkast. Aan het eind van de middag was ik er getuige van hoe een collega van een school in Breda de journaliste van Pownews voor schut zette. Zij wilde het hebben over ons drankje na afloop (lekker zuipen?). Hij vroeg haar alleen maar ‘heb je nog vragen over onderwijs?’ Natuurlijk had ze die niet, het hele item duurde zes seconden in hun avonduitzending. Om acht uur ’s avonds schoot de knoop in mijn schouders los. Ik zal blij zijn als ik donderdag weer lekker les kan geven.

Dinsdag

Vandaag naar school geweest om de extraparlementaire enquête van morgen voor te bereiden. We verwachten woensdag zo’n 150 stakende leraren uit het hele land bij ons op school. Hoe maken we het onderwijs weer ‘van de leraar’ en hoe krijgen we onderwijshervormingsnitwits terug in hun hok? En dan heb ik het nog niet eens over de politici. Overigens toch ook nog voor school gewerkt vandaag: er moesten nog twee toetsen gemaakt en ingeleverd worden. Via Facebook weer contact gekregen met een oude voetbalvriend: hij had me op de tv gezien. Die social media zijn zo slecht nog niet. Zometeen, om tien uur vanavond, nog iets inspreken voor een nachtprogramma van WNL radio. Ze nemen het op, ik ga niet om vier uur opstaan.

Woensdag

Vandaag met 150 leraren op het Aloysius College in een ontspannen sfeer over onderwijs gesproken. Over inhoud. Ook de uitreiking van de Gouden Dijsselbloem 2011 aan Ton Elias (vanwege het ongenuanceerd en ongefundeerd wegzetten van de Nederlandse leraar) ging prima. Hij heeft netjes de ruimte gekregen om zijn dankwoord uit te spreken. Uiteraard waren de aanwezige leraren het ook met de inhoud van deze toespraak weer niet eens, maar wij hebben in ieder geval wel naar hem geluisterd. Na een voorgesprek van een half uur gisteren voor het programma Moraalridders van de EO heb ik vandaag helemaal niets meer van de programmamakers vernomen. Zo gaan de dingen kennelijk in televisieland. Achteraf ben ik er niet rouwig om: nu heerlijk bijgetankt en nagepraat op de bank bij Maurice en Ellen met een eerlijk bord Hollandse pot en een paar glazen goede wijn.

Donderdag 12 januari

Ik ben wereldberoemd op het Aloysius College. ‘Meneer, ik heb u op televisie gezien!’. ‘Zag ik er goed uit?’ ‘Nee, maar wanneer regelt u weer vrij voor ons?’ Altijd eerlijk. Ik heb ze gemist en ben blij nu weer aan mijn gewone werk te kunnen gaan. Mijn mobiele telefoon heb ik per ongeluk thuis laten liggen, maar dat komt me niet slecht uit. Lesgeven is en blijft het leukste wat er is.