'Niemand zou filmpjes langer dan drie minuten online afkijken'

William Valkenburg is de geestelijk vader van Uitzending Gemist. Hij kijkt terug op de beginperiode.

Hoe ontstond het idee van online televisie kijken?

„In 1997 werkte ik als eindredacteur bij het VARA-programma Kassa. Tijdens de zomermaanden gingen we met een groep van de omroep naar Terschelling. Daar experimenteerden we met live audio en video op internet. We gebruikten het internet als uitzendmedium. Toen was dat nog nauwelijks mogelijk, omdat er nog geen mediaspelers bestonden. Zo hebben we enkele jaren gepionierd. Met die ervaringen in het achterhoofd kwam ik in 2001 bij de NPO. Op de website hadden we toen alleen maar tekst en plaatjes, terwijl voor de publieke omroep video het allerbelangrijkste is.”

Uit die overtuiging kwam Uitzending Gemist voort?

„De NOS zette hun journaals toen al op internet. Ik wilde een stap verder gaan en alle programma’s van de publieke omroep online zetten. Er was bij de omroepen veel scepsis over het online kijken van programma’s. In die tijd werd je voor gek verklaard als je een filmpje langer dan drie minuten op internet zette, niemand zou het afkijken.”

Vanaf wanneer kantelde dat beeld?

„In 2004 kregen we de kans om tv-films online te zetten. Die films duren vijftig minuten. Het bleek dat veel bezoekers de films afkeken. Dat was voor ons het bewijs dat ook langere uitzendingen online moesten komen. We kregen steeds meer bezoekers. Omroepen werden steeds enthousiaster en wilden zelf graag dat hun programma online kwam.”

Ondanks het succes is uw afdeling wegbezuinigd.

„Er is bij de publieke omroep een grote reorganisatie aan de gang. Onze afdeling is gesplitst en ondergebracht bij de afdelingen audio en visueel. Er komen nu mensen uit mijn internethoek bij de televisieafdeling. Bij het maken van een uitzending denken zij meteen mee over de online mogelijkheden. Ik hoop dat dit de kwaliteit ten goede komt. Er komen spannende tijden aan, omdat vanuit de markt en politiek ons wordt verweten dat we de internetmarkt kapot hebben gemaakt door alles online te zetten.”

Wat vindt u van die kritiek?

„Ik vind dat de publieke omroep deze kritiek niet verdient. We zijn begonnen met experimenteren. De markt van het online kijken was in 2001 een kale vlakte. Daar hebben we een eerste kraampje neergezet. Na een tijdje kwamen daar mensen langs, en later steeds meer mensen. Toen werd het interessant voor bijvoorbeeld RTL om ook een kraampje neer te zetten. Nu zijn we gewoon een onderdeel van die markt. Weliswaar zijn we een grote speler, maar ook RTL is heel snel gegroeid in het bieden van online programma’s.”