Hij: 'Mooi om geld te hebben'

Ellen de Heer (53) woont samen met haar zoon Bas Manders (19), sinds haar scheiding van zijn vader acht jaar geleden. Zij is ondersteunend begeleider van verstandelijk beperkten, hij volgt een opleiding tot timmerman.

Bas: „Over anderhalf jaar ben ik klaar met mijn opleiding tot timmerman. Ik werk vier dagen en ga één dag naar school. Veel timmermannen beunen nog bij in de avonduren, maar dat ga ik niet doen.”

Ellen: „Je bent altijd aan het beunen. Alleen niet voor geld.”

Bas: „Ik zie liever mijn vrienden ’s avonds dan dat ik extra geld verdien.”

Ellen: „Maar de mogelijkheid is er. Als het nodig is.”

Bas: „Het is mooi om ineens geld te hebben. Zeker als ik mijn vrienden zie sukkelen met hun bijbaantjes in de supermarkt.”

Ellen: „Doordat Bas nu een eigen inkomen heeft, word ik gekort op het mijne. In plaats van 175 euro huursubsidie, krijg ik nog maar 77 euro. Toch heb ik Bas heel lang geen kostgeld gevraagd.”

Bas: „Tot de rekening van de Belastingdienst kwam.”

Ellen: „Ja, toen werd het vervelend. Ik had het inkomen van Bas moeten opgeven.”

Bas: „Hoeveel was dat, 1.400 euro?”

Ellen: „Zoiets. Ik ben nog zeker een jaar bezig met afbetalen.”

Bas: „In de ogen van de Belastingdienst zijn wij nu tweeverdieners.”

Ellen: „Niet helemaal onterecht, maar toch vind ik dat jonge mensen de kans moeten krijgen iets op te bouwen. ”

Bas: „Ik heb vaak gevraagd hoeveel kostgeld ze van me wilde hebben, maar ze wist het nooit. Uiteindelijk hebben we op de site van het Nibud gekeken wat normaal is.”

Ellen: „Ik wilde het eigenlijk niet.”

Bas: „Ik vind het logisch dat ik bijdraag. Op mezelf wonen is nog lang geen optie. Ik zit hier prima.”

Ellen: „Van mij hoeft hij zeker niet weg, we hebben het gezellig samen. Ook al zou het financieel gunstiger zijn als hij hier niet meer zou wonen.”

Bas: „Voor mij niet, ik kan voor 200 euro geen huis huren.”