Brieven over late abortus

Een dokter spoorde mij aan tot een late abortus

In ‘Late abortus, na het zien van de echo’ stelt gynaecoloog Jan Nijhuis dat het logisch is dat de twintigwekenecho leidt tot meer afbrekingen (NRC Handelsblad, 5 januari). „Ouders hebben het recht om af te breken als ze ‘in nood’ raken.” Ik denk dat ouders juist door artsen in nood kunnen worden gebracht en niet door de echo op zich. Een eenzijdige uitleg van degene die de echo maakt en de zachte dwang om de zwangerschap af te breken, zijn de factoren.

Tijdens de zwangerschap van mijn oudste zoon had ik drie twintigwekenecho’s nodig voordat een aangeboren hartafwijking werd vastgesteld. De persoon die de derde echo maakte, ontdekte de afwijking, creëerde een lange stilte en dirigeerde me naar een kamertje met zitbanken en veel dozen tissues. Daar kwam de boodschap, met nadruk op alle mogelijke problemen. Diverse keren zei hij dat hij verplicht was te zeggen dat ik er op dat moment – met 23 weken – nog vanaf kon. Er wordt een appèl gedaan op je verstand. Als je je kind houdt, kies je voor problemen. Ik was blij dat degene die de eerste echo maakte, had gezegd dat de afwijking goed te opereren was en mijn kind een prima leven zou hebben.

Je moet sterk in je schoenen staan, de juiste vragen weten te stellen en zorgen dat je niet in paniek raakt en een foute beslissing neemt.

Bij een volgende zwangerschap liet ik de laatste echografist mijn zoon zien – na zijn eerste en enige operatie gezond en pratend vanaf drie maanden in plaats van een taalachterstand. Hij was verbaasd.

J.C.M. Schouten

Monster

Zo’n late abortus om schisis is onbegrijpelijk

In het artikel over de late abortus lezen wij dat er aanstaande ouders zijn die besluiten een zwangerschap af te breken als hun nog ongeboren kindje een schisis heeft (NRC Handelsblad, 5 januari). Onze zoon van tien heeft ondermeer een schisis.

Uiteraard levert dit ongemak op, maar deze fysieke en praktische ongemakken zijn slechts een deel van wie hij is. Wij houden veel van onze zoon en maken met liefde tijd om weer naar het ziekenhuis te gaan. Wie zich als (aanstaande) ouder niet hiervoor wil inspannen, moet zich afvragen of het krijgen van kinderen een praktische kwestie is.

Wij zien om ons heen veel kinderen met ongemakken die zich pas later in hun leven openbaren en die soms nog meer zorg geven dan de schisis waarmee onze zoon is geboren. Als je je leven praktisch en beheersbaar wilt inrichten, zorg dan dat je niet zwanger wordt. De wetenschap dat mensen een zwangerschap met de huidige stand van de medische wetenschap op basis van een dergelijke aandoening laten afbreken, is voor ons hartverscheurend en onbegrijpelijk.

Hessel en Annette Benedictus

Amsterdam