Onopgesmukte pop uit Ierland

Eurosonic/Noorderslag. Gehoord: 12/1, diverse locaties, Groningen. Herhaling: 13/1, 14/1, aldaar.

Themaland van het Eurosonic-festival dat deze week in Groningen plaatsheeft is Ierland. Tussen alle Scandinavische, Zuid-Europese, Nederlandse, Duitse en Britse bands, staat een twintigtal Ierse acts op het programma, uiteenlopend van beheerste singer-songwriters tot oorsuizende hardrock. Bij het zien van de Ierse artiesten valt één kenmerk meteen op: het fenomeen ‘styling’ is nog niet tot Ierland doorgedrongen. Zonder de modieuze kleding en kapsels van hun Engelse of Deense collega’s, staan de Ieren op het toneel met uitsluitend hun muziek. Ook die muziek kenmerkt zich in veel gevallen door een directe aanpak.

Als het trio The Minutes hun Amerikaans georiënteerde garagerock speelt, gebeurt dat snel en zonder opsmuk. Razende energie – het publiek was blij dat de portier oordoppen uitdeelde.

De zangeres Wallis Bird (29) laat zich op cd begeleiden door een doorsnee band, maar trad gisteravond op met slechts haar eigen akoestische gitaar. Bird verleidde de zaal met haar gulle stem die Keltisch kon galmen, als tegenhanger van het gedempte gitaargetokkel. Bij singer-songwriter Emmett Tinley werd de mistige muziek al meer versierd: met cello en achtergrondzang van zijn vijfkoppige band.

Dat in Ierland ook eigentijdse electro-pop wordt gemaakt, bleek bij Jape. De ingenieuze aanpak van dit trio kan zich meten met Britse acts als Hot Chip: gesmeerde liedjes met kekke toevoegingen uit de synthesizer. Helaas was, vergeleken bij de uitbundigheid, de podiumpresentatie van voorman Richie Egan hier al te bedeesd.