Machteloos naar de ondergang

Urban Waite: Bloedrood is de nacht. Vertaald door Riek Borgers en Laura van Campenhout. A.W. Bruna, 280 blz. € 18,95

Bloedrood is de nacht, luidt de Nederlandse titel van het debuut van de jonge Amerikaanse schrijver Urban Waite. De oorspronkelijke Engelse dekt de lading beter: The Terror of Living. Urban Waites thriller wordt wel vergeleken met het werk van Cormac McCarthy en het boek heeft inderdaad exact dezelfde ingrediënten als No Country for Old Men: een drugsdeal die naar de vaantjes gaat, politieagenten die boven hun macht grijpen, mannen op de vlucht en een krankzinnige psychopaat die als enige onbetwistbaar consequent is. Toch ademt Bloedrood is de nacht vooral de wanhopige en meer urbane en eigentijdse sfeer van het onlangs verfilmde Drive van James Sallis: wij glijden allen machteloos en met goede bedoelingen naar de ondergang, omstuwd door criminele hufters.

Phil Hunt is een drugskoerier die vastgezeten heeft voor doodslag en na zijn vrijlating werd gered door Nora, met wie hij trouwde en een paardenranch begon in Washington State. Hij wil niets met zijn criminele verleden te maken hebben maar de zaken gaan slecht en dan maakt een man soms een even hoopvolle als riskante keuze. Zoals het te paard oppikken van een lading coke die ’s nachts uit een vliegtuigje wordt geparachuteerd boven de bossen. Bossen waarin ook de brave, maar getourmenteerde hulp-sheriff Bobby Drake kampeert. Hunt, gehinderd door een stompzinnige criminele puber die hem eigenlijk zou moeten assisteren, komt tegenover Drake en zijn .270 geweer te staan en vanaf dat punt gaat alles mis. Op een hoogst onderhoudende, spannende, bij tijd en wijle amusante en vooral erg Amerikaanse manier.

Hunt ontkomt aan Drake maar moet zijn hippische coke-echec tegenover zijn opdrachtgevers goedmaken en ook dat mislukt, dankzij de kustwacht en een sadistische huurmoordenaar, op magistrale wijze. Hunt slaat verder op de vlucht, samen met een Vietnamees meisje met een fortuin aan heroïne in haar maag. Hunts vrouw Nora reist in gezelschap van Hunts criminele maatje dit hele circus met de paarden achterna. In tegenstelling tot in McCarthy’s All the Pretty Horses doen de dieren dat niet te voet; hier rijden de knollen niet stoer de horizon tegemoet maar laten zich gedwee in een trailer over de highway vervoeren. ‘Bloedrood is de wei’ zou ook een toepasselijke titel zijn geweest; zelden werden in een thriller zoveel paarden afgeknald als in deze. Deputy Drake hobbelt, op sleeptouw genomen door een agent van de Drug Enforcement Administration, tegen wil en dank achter al deze feiten en criminelen aan.

Nieuw is het allemaal niet, deze verzameling Americana, maar wel stuwend en mooi economisch geschreven. Omdat de hoofdpersonen levensechter zijn dan gemiddeld, is Bloedrood is de nacht behalve een thriller ook een tragedie. Dat geeft dit boek extra cachet en doet uitkijken naar meer werk van Waite.