film

900 dagen

Documentairemaker Jessica Gorter interviewt in 900 dagen overlevenden van de blokkade van Leningrad, het huidige Sint Petersburg. Tussen 1941 en 1944 stierven daar zo’n anderhalf miljoen inwoners tijdens het Duitse beleg aan honger, wreedheid en kannibalisme. Maar voor hun horrorverhalen was later geen plaats in het triomfantelijk discours van de staat, laat staan voor Stalins incompetentie of de zuiveringen die tijdens het beleg gewoon doorgingen. De indrukwekkende film won op het IDFA-festival de prijs voor beste Nederlandse documentaire en werd op het Artdok-filmfestival in Moskou bekroond met een juryprijs.

The Iron Lady

De wonderlijk milde filmbiografie van Margaret Thatcher, een van de meest gehate en door anderen bewonderde politici van de twintigste eeuw van regisseur Phyllida Lloyd (Mamma Mia!) is vooral het portret van een geïsoleerde vrouw. Er zit geen lijn in en geen drama. Toch is er natuurlijk wel een belangrijke reden om The Iron Lady te gaan zien en dat is Meryl Streep, die haar kunst met accenten en imitaties hier tot grote hoogten laat stijgen. Streep ís Margaret Thatcher. Sterker nog, ze is misschien wel te goed voor Thatcher.

Doodslag

„We moeten ons land weer terugveroveren op de hufters.” Deze al veel geciteerde uitspraak van Mark Rutte is het motto van Doodslag. De film van Pieter Kuijpers schetst een beeld van een volkomen doorgedraaid Nederland, waar de hufterigheid van bijvoorbeeld de website GeenStijl de nieuwe gedragsnorm is. Theo Maassen speelt een wat sullige ambulancechauffeur. Gijs Scholten van Aschat vertolkt een beroemde cabaretier en veelgevraagde televisiepersoonlijkheid.

Tyrannosaur

De tyrannosaurus van de filmtitel, dat is een heel dikke vrouw. Als ze boven rondloopt, rimpelt beneden het water in de glazen, zoals in de film Jurassic Park. Leuk om daar zo’n misselijk, denigrerend geintje over te maken tegen je vrienden. Hard genoeg, zodat zij het kan horen. Want zo gaat dat nu eenmaal: juist geliefden doen we zo gemakkelijk pijn.

Maar dan sterft zij aan diabetes, en herinnert Joseph, hoofdrolspeler van Tyrannosaur (Peter Mullan), zich dat ze geen stomme koe was maar een zachte vrouw met een groot hart die iedereen vergaf. Zelfs hem. In Tyrannosaur geeft regisseur Paddy Considine een inkijkje in een lijkbleek, grimmig universum. Beeldschoon gebutste personages lopen daar rond als roofdieren die grauwend en grommend hun eenzame territoria verdedigen. Maar tegelijk hunkeren ze naar een vonkje warmte, een seconde sympathie.

Polisse

Een beginnend fotografe (Maïwenn) moet een reportage maken over de kinderpolitie en volgt de agenten wekenlang op de voet. Ze krijgt een verhouding met een van hen. Polisse is een film die in hoog tempo, en met een aan hysterie grenzende intensiteit, een beeld geeft van een eenheid van de Franse kinderpolitie. De complexiteit van de handeling en de razendsnelle montage geven de film een enorme overtuigingskracht.