Dichter bij Hugo Claus

Literatuur op muziek Dichter: gedichten van Hugo Claus op muziek van Erik Voermans

Altijd charmant als vaklui een onverwachte kant tonen. De kok die harmonium speelt, de arts die dicht. Erik Voermans, muziekredacteur van Het Parool, is ook gitarist. Op de cd De hemelse wanklank liet hij zijn gitaren al eens betekenisvol samenvloeien met poëzie van Lucebert. Op Dichter waagt hij zich aan de warme declamaties van Hugo Claus, die daarvoor zelf toestemming gaf. Alleen al Voermans’ moed en de monnikenarbeid dwingen respect af. De zuigende zeggingskracht van Claus’ gruizige declameerstijl lijkt een onneembare vesting. Hoe begin je eraan daar klanken bij te verzinnen die iets toevoegen zonder de innerlijke muziek van poëzie en voordracht te schaden? Voermans vond zijn entree in het beperken van de vrijheid: hij zette de letters van Claus’ sleutelwoorden om in gelijknamige noten – zoals renaissancecomponisten deden. Dat kan leiden tot vormdwang, maar dat is nergens zo. Voermans plaatst Claus in schaduwrijke, sferische gitaarlandschappen, die poëzie en voordracht niet zozeer becommentariëren als wel er een dimensie aan toevoegen. Het is als een wandeling met koptelefoon: de waarneming wint aan intensiteit.