Kinderachtig, zo'n stuk met vragen Maar er horen ook antwoorden bij

Sinds inmiddels vele maanden heeft de krant op meerdere pagina’s een telraampje: Drie (vijf, tien) vragen, antwoorden over ... vul maar in.

Wat is er fout aan gewone tekst met een nieuwe kop boven een nieuwe alinea? Als ik wil categoriseren doe ik dat zelf wel, daar heb ik geen schoolmeesterachtig rijtje van de redactie voor nodig.

Deze telling ervaar ik als een soort minachting voor mijn capaciteit om een bericht zelf te analyseren en te interpreteren.

J.J. Klopper,

Zoetermeer

Adjunct-hoofdredacteur Hans Steketee antwoordt:

1. De krant staat vol vragen. Soms zichtbaar, vaker niet. Zo beantwoordt een goed bericht zo snel mogelijk de elementaire vragen wie, wat, waar, wanneer? Vragen zijn de onzichtbare rails waarop de krant loopt.

2. Je kunt vragen ook expliciet maken. Als retorische vraag in een opiniestuk, bijvoorbeeld. En natuurlijk in een interview, met de heldere vraag- en antwoordvorm.

3. Een enkele keer gebruiken we die vorm voor een stuk waarin de auteur zowel vragen opwerpt als beantwoordt. Hij interviewt als het ware zichzelf.

4. Natuurlijk kun je dezelfde informatie verstrekken zonder vragen, maar dat vergt dan meestal een langer stuk. We kiezen dan liever voor de ‘x vragen over y’-formule die een onderwerp snel en op een visueel aantrekkelijke manier terugbrengt tot de kern.

5. Natuurlijk willen we niet op de hurken gaan zitten. De formule werkt daarom het beste als het geen ‘maniertje’ wordt en niet te vaak wordt toegepast.