Misverstanden

Een woord wordt verkeerd verstaan of men hoort een woord waar je nog nooit van gehoord hebt. Dan ontstaan er de wonderlijkste misverstanden. Een voorbeeld. Ik moet een jaar of acht zijn geweest toen ik een boek las waarin de hoofdpersoon een jongen van mijn leeftijd was. Hij zat in de klas, er was iets gebeurd, iets onaangenaams, hij had iets gedaan of juist nagelaten, kreeg een standje en ik las: „En toen kwamen de waterlanders.” Niets begreep ik ervan. Waarom kwamen er opeens watergeuzen binnenmarcheren?

Een ander voorbeeld. Als jongeman hoorde ik voor het eerst de uitdrukking een ‘mer à boire’ en meende dat het ging om het Franse woord voor zoogster. Wat waren die Fransen toch creatief met taal, wat een vondst. Een echte moeder en een moeder om bij te drinken.

Ik zat eens met een kennis in een café aan een glaasje wijn toen zijn vrouw binnentrad en riep: „Ik heb vier tartaartjes voor vanavond gekocht!” Waarop mijn kennis vol verbijstering vroeg: „Waarom in Godsnaam veertig taartjes? Is er iemand jarig, dan?”

Soms wordt een woord hardnekkig verkeerd gelezen. Als er in een recensie staat: „Het was een wervelende show” lees ik altijd : „Het was een vervelende show”, houd het artikel voor gezien en neem mij voor die saaie voorstelling zeker over te slaan.

Mijn overbuurjongen in Arnhem had een broertje dat altijd het volgende versje reciteerde: „Moeder, moeder, de beer is los, hoor dat beest eens brullen!” Maar hij vond dat het niet rijmde en maakte er van: „Hoor dat beest eens brullenworst.” Wat ook niet rijmt, maar hij vond op deze manier het ritme beter, denk ik.

Terwijl ik zelf vele fouten maak, kan ik het toch niet laten om, als iemand binnen mijn gehoorsafstand zegt : „Wat een mooie schoenen, hè? Van David gehad” getergd te mompelen: „Gekregen! Gekregen! Niet gehad! Want je hebt ze nog.”