Grote boezem als handelswaar

Hij is hier en daar nog te zien in bushokjes: de reclameposter voor de ‘mega push-up beha’. Goed voor twee cupmaten extra. Bij nadere inspectie bleek het fotomodel een man te zijn.

Een man met een boezem, als dat geen bewijs is dat de mega push-up zijn werk doet? Deze reclamecampagne was het, onbedoeld sardonische, antwoord van de HEMA op de mode van de volle blouse en het peilloze decolleté. Want die mode krijgt hysterische trekken. Gewone borsten zijn niet goed genoeg, kleine borsten zijn een ramp. Althans, dat is al de trend. En omdat trends regelmatig genoeg van zichzelf krijgen, wil ook deze trend zichzelf telkens overtreffen.

Inmiddels is een D-cup het minste, denken vrouwen – geïntimideerd door het gilde van misogyne mannetjesputters (m/v) dat in de wereld van show, glamour, roddel en glossy’s de dienst uitmaakt.

Vrouwen worden niet zelden afgerekend op hun uiterlijk. Vrouwen hechten er zelf belang aan er goed uit te zien. Het eerste is kwaadaardig, het tweede is aardig. Veel vrouwen worden ertussen gemangeld. Ze worden bijvoorbeeld zo onzeker over hun bovenwijdte dat de push-up niet genoeg is. Aangemoedigd door beloftes op de websites van plastische chirurgen gokken ze op een cosmetische borstvergroting. Dat is duur. Maar de Franse fabrikant Poly Implant Prothese (PIP) bood implantaten op een koopje. Ze waren niet gemaakt van medisch gecontroleerd materiaal maar van industriële siliconen. Ze bleken te scheuren en te lekken.

Wereldwijd zijn er honderdduizenden vrouwen met een PIP-borstimplantaat. De onrust groeit. Het lijkt erop dat het heeft ontbroken aan serieuze controle, zoals die geldt voor andere medische hulpmiddelen. In Frankrijk, Venezuela en Colombia bieden de autoriteiten tienduizenden vrouwen verwijdering van de implantaten aan. De Britse regering gelastte onderzoek. In Duitsland is een controledienst aangeklaagd.

Nederland stuurt de duizend vrouwen met PIP-implantaten slechts terug naar de dokter. Maar de Nederlandse Vereniging voor Plastische Chirurgie (NVPC) adviseert wel ze te laten verwijderen. De vraag is waarom de NVPC niet in 2000 van die PIP-implantaten afzag, toen de Amerikaanse Food and Drug Administration ertegen waarschuwde. Het verband tussen borstkanker en PIP is niet aangetoond, klinkt het ook nu weer. Alsof alleen kanker zo’n ban rechtvaardigt.

Intussen voelen vrouwen zich nog steeds zo opgejut tot het nemen van grotere borsten dat ze het mes in hun lichaam laten zetten. Maar wat moeten ze er nog mee als de trend zich straks toch keert? Wat als er weer een nieuwe Twiggy opstaat?