De patiënten van Bronlaak vrezen voor hun kaasmakerij

Patiënten en medewerkers van de de failliete zorggroep Zonnehuizen zijn ongerust over de toekomst. „Deze kwetsbare mensen zijn gebaat bij zekerheid.”

Barbara Melching (41) is aan het werk in de pottenbakkerij van zorginstelling Bronlaak in het Brabantse Oploo. Ze veert overeind. „Iets bekend van overname?”, vraagt ze aan directieassistent Inge van den Berg. „Het gaat geen maanden meer duren, toch?”

Melching woont hier al 21 jaar. Ze heeft een verstandelijke beperking, en een gedragsstoornis. Bij spanning explodeert ze. Het zijn onzekere tijden voor haar. De antroposofische zorginstelling Zonnehuizen, waar Bronlaak onder valt, is sinds 27 december failliet.

En dat is te merken op het beboste terrein. In het midden staat de trots van de ruim tweehonderd bewoners en driehonderd medewerkers: het nieuwbouwhuis. Achttien cliënten zouden hier afgelopen december intrekken, onder wie Barbara. De gordijnen hangen. Maar het huis is leeg en verlaten. Het ontbreekt aan 50.000 euro voor meubilair en bewakingsapparatuur.

Zonnehuizen, met twintig vestigingen en drieduizend patiënten, heeft een schuld van twintig miljoen euro door mismanagement van het vorige bestuur. Het faillissement is het eerste bankroet van een zorginstelling sinds de overheid heeft besloten geen geld meer te steken in zorginstellingen in financiële nood.

De overheid redt die instellingen nu alleen nog als cruciale zorg in het gedrang komt: ambulancezorg, acute verloskunde. De diensten die Zonnehuizen verleent zijn niet cruciaal. Andere instellingen zouden de zorg voor kinderen en verstandelijk beperkten kunnen overnemen.

Directeur volwassenenzorg John Benjamin (49) is het daarmee niet eens. „Het is een gotspe dat dit kabinet beweert dat een zorginstelling failliet kan gaan, zonder dat de cliënten dat merken. Deze kwetsbare mensen zijn gebaat bij zekerheid. Die wordt zo ondermijnd.”

De 2.300 medewerkers van Zonnehuizen zijn ontslagen. Zij moeten van uitkeringsinstantie UWV doorwerken tot 7 februari. Eén van hen is Petra Persoon (40), secretaresse van het Haagse Zonnehuizen. „We kunnen de getraumatiseerde kinderen niet in de steek laten”, zegt ze. „Je bouwt toch een vertrouwensrelatie met hen op.”

Zonnehuizen werkt vanuit een antroposofische filosofie. Er wordt uitgegaan van „het goede van de mens”. Begeleiders kijken naar wat de cliënt wél kan, in plaats van wat niet. In Bronlaak produceren bewoners hun eigen kaas. Ze werken ook in het bos. Inge van den Berg van Bronlaak: „Ouders en personeel vragen zich af of de zorg in deze vorm gewaarborgd blijft.”

De hoop van Zonnehuizen is gevestigd op zorgondernemer Loek Winter van de MC Groep, en op jeugdzorginstelling LSG-Rentray. Winter redde eerder de bijna failliete IJsselmeerziekenhuizen in Lelystad en Emmeloord. Hij heeft interesse in de volwassenenzorg van Zonnehuizen. LSG-Rentray wil de kinderzorg op zich nemen.

Zij willen een doorstart maken en voeren gesprekken met de curator en interim-bestuur. Bij een overname kan een deel van de ontslagen medewerkers terugkeren, ondersteunend personeel uitgesloten. Alleen het zorgpersoneel is dan nog welkom. Bewoonster Barbara Melching volgt de ontwikkelingen nauwgezet en heeft hoop op een goede afloop. „Loek Winter lijkt me een sympathieke man en hij heeft centjes.”