Menselijke bladen voor homo's en lesbiennes

Z/Z This=Us. Geen cryptische graffiti op een blinde muur, maar de nieuwe naam voor lesbienneglossy Zij aan Zij. Net als Winq voor homo’s is het een ‘menselijk’ blad, een glossy met inhoud.

Duidelijker is de tijdschrifttitel er niet op geworden. Lesbienneglossy Zij aan Zij heet nu Z/Z This=Us. Het blad „lonkt” naar uitgave in het buitenland, zegt hoofdredacteur Franc Craanen. Hij wil er het „beste lesbische magazine ter wereld” van maken. Dan moet je wat, inderdaad. Een Engelse titel is wel het minste. Maar het draait dan natuurlijk ook om de inhoud. Dus, nog even los van alle andere lesbische magazines ter wereld, hoe goed is dit eerste nummer van Z/Z This = Us eigenlijk?

Goed.

Goed, want het is niet vrijblijvend. Lees Z/Z This = Us en je beseft hoe vrijblijvend de Viva of de LINDA of de Esquire eigenlijk zijn, met hun gadgets en parfums en leuke vrouwen en leuke mannen. Hippe, Engelse naam of niet: Z/Z This=Us gáát ergens over, net zoals Zij aan Zij dat ongetwijfeld ging. Over de achtergestelde positie van lesbiennes, ook in Nederland.

Mooiste in het meest recente nummer is een fotoserie: 33 pagina’s met op elke een ‘lesbisch icoon’. Dat woord ‘icoon’ is misplaatst – het woord lijdt enorm aan inflatie – maar rolmodellen zijn deze 33 Nederlandse lesbiennes zeker. Ze zijn rolmodellen om hun activisme of, simpelweg, om hun bereidheid openlijk lesbisch of bi te zijn. Op weerstand zijn ze allemaal wel gestuit, na hun coming out. De korte tekstjes onder de mooie portretfoto’s zeggen genoeg. Dia Roozemond (54), eigenaresse van vrouwencafé Saarein: „Ik wil niemand buitensluiten. Lesbo, biseksueel, transgender, iedereen die mens is hoort bij Saarein.” Bianca Moerel (33), organisator van vrouwenfeestbedrijf Girlesque: „Ik organiseer feestjes waar ik zelf graag naar toe ga, want die waren er niet zoveel.” Anya Wiersma (39, houdt zich bezig met ‘roze’ emancipatie): „Er is nog zoveel ongelijkheid die ik niet over mijn kant kan laten gaan.” Ondernemer Marion Mulder (40): „Ik zet me actief in voor het vergroten van de zichtbaarheid van LBT-vrouwen (lesbisch, bi, trans) in het bedrijfsleven.”

Dat activisme is nodig, zeggen ze. En dat zegt uiteraard ook COC-voorvrouw Vera Bergkamp in haar Z/Z-column, en ze heeft een punt. Dankzij dat activisme raakte minister Van Bijsterveldt in november overtuigd van de noodzaak voorlichting over homoseksualiteit op alle scholen in Nederland verplicht te stellen. November 2011 dus. Bijna onwennig, een blad dat drijft op een ware emancipatiestrijd, niet op leukigheid.

Bestaat er eigenlijk een mannelijk equivalent voor Z/Z? Ja, de Gay Krant, maar die is bedoeld voor mannen én vrouwen. Glossy Winq (5,45 euro) komt dichterbij. Geschreven voor een jonger publiek dan Z/Z, dat wel, en op het oog geforceerd hip. Op de omslag een foto van een nors kijkend jongensmodel met voetbalkousen in zijn veterloze All Stars. Met zoveel coolness is de Amnesty-achtige homostrijd van Z/Z plots mijlenver weg. Maar sla Winq open, en onder dat laagje hipheid tref je een goedgeschreven blad met hetzelfde thema als het lesbische tijdschrift: mensen die voor hun geaardheid uitkomen en die – linksom of rechtsom – op weerstand of vooroordelen stuiten. Vechtsporter Flavio die in zijn sportschool keer op keer moet bewijzen dat een homo echt hard schoppen en slaan. ‘Kijken hoe goed die gay is.’ Of neem de 21-jarige Gio, de brutale homo die aan realityshow Oh Oh Cherso mocht meedoen omdat hij een brutale homo is. Zelfs hij, met al zijn homoseksuele bluf en branie, vertrouwt aan Winq toe dat hij pas twee jaar geleden uit de kast durfde te komen, en dat hij het zo moeilijk vond om het nieuws aan zijn vader te vertellen.

Ook successchrijver David Sedaris mag in Winq vertellen over de nadelen van zijn geaardheid: „Als homo lagen er toen ik opgroeide geen boeken over homo’s in de boekhandel (…) dus moest ik het doen met heteroseksuele stellen in romans, omdat dat mensen zijn, en ik ben ook een mens.”

Menselijke bladen zijn het zeker, deze homobladen.

Ingmar Vriesema