Beetje irritant maar mooi portret van 'kinderpolitie'

Polisse.

Regie: Maïwenn. Met: Maïwenn, JoeyStarr, Karin Viard, Marina Foïs. ****

Maïwenn Le Besco, die zich uit protest tegen haar ouders alleen Maïwenn noemt, laat haar persoonlijk leven – de verwijten aan haar ouders die haar als kind zouden hebben mishandeld, en niet te vergeten haar gecompliceerde liefdeleven – uitvoerig terugkomen in haar speelfilms. In Polisse geeft de filmregisseur Maïwenn ruim baan aan de actrice Maïwenn, en haar persoonlijk leven. Zij speelt een beginnend fotografe die een reportage moet maken over de Parijse politie-afdeling van de Kinderbescherming. Ze krijgt een verhouding met een van de agenten, gespeeld door JoeyStarr, van de Franse rapgroep NTM – met wie Maïwenn ook daadwerkelijk iets had. Ook is er in de film een bijrol voor Maïwenns eigen vader, die haar als kind zou hebben mishandeld maar, anders dan haar moeder, voor zijn gedrag excuses heeft aangeboden.

Maar: ondanks de cinematografische incest, of misschien zelfs mede daardoor, is Polisse (verbastering van het Franse woord ‘Police’) een geweldige film. In hoog tempo, en met een aan hysterie grenzende intensiteit, geeft de film een beeld van de politie- eenheid.

De complexiteit van de handeling en de razendsnelle montage geven Polisse een enorme overtuigingskracht – de suggestie van realisme is zo groot dat je als kijker al vlug het besef verliest dat je naar een speelfilm en niet naar een documentaire kijkt. Voor een deel is dat ook het resultaat van de improvisaties die Maïwenn haar acteurs laat uitvoeren, en waardoor de film zich voortdurend op zijpaden lijkt te bewegen – zoals het leven zelf, denk je dan. Er schuilt iets zeer irritants in de werkwijze van Maïwenn, en vooral in haar manier van zichzelf tentoonstellen. Maar het werkt.

Raymond van den Boogaard