Speuren in het platte naar reliëf

Nieuwjaarsconcert, Noord Nederlands Orkest o.l.v. Stefan Asbury. M.m.v. Hila Fahima. Gehoord: 3/1 Oosterpoort Groningen. Herh. t/m 13/1. www.nno.nu ***

Stefan Asbury heeft een goede naam opgebouwd met modern repertoire, maar wil zich graag breder presenteren. Als nieuwe chef van het Noord Nederlands Orkest benut hij de ideale gelegenheid hiertoe: acht populaire nieuwjaarsconcerten in drie- en vierkwartsmaat. Zo leert het Noord-Nederlandse publiek hem meteen goed kennen, want dit schijnbaar eenvoudige repertoire vereist grote vaardigheden.

Daarover lijkt Asbury zeker te beschikken, met zijn dansante gebaren en duidelijke pogingen om zelfs in de platste marsen van de familie Strauss te speuren naar reliëf. Maar dat vergt wel een iets actiever reagerend orkest dan hetgeen in de uitverkochte Oosterpoort in Groningen op het podium zat. Syncopen kunnen nog strakker, beginakkoorden zuiverder, solisten zelfverzekerder. Het strijkorkest klinkt in de kleine bezetting dun. Over de nalatenschap van voorganger Michel Tabachnik valt te twisten, maar Asbury mag strenger gaan letten op de details.

Zo klonk Rossini’s ouverture tot Il barbiere di Siviglia guitig maar ook wat log, en werd in een selectie uit De Notenkraker van Tsjaikovski eerder op klompen dan op spitzen gedanst. Stroef was aanvankelijk ook de begeleiding bij de Israëlische sopraan Hila Fahima (1987), wier prettig lenige stem in het coloratuurparcours nog verder kan doorgroeien.

In een tedere aria uit Verdi’s Rigoletto wist ze niettemin harten te breken, en de Galop infernal van Offenbach werd door het orkest met zwier gebracht. De Radetzkymars bleek als meeklaptoegift een gegarandeerd succes.