Actie! Actie! Actie! Actie! Lalala Actie!

In de stationshal in Nijmegen stonden schoonmakers met FNV-vlaggen te zwaaien. Ze gingen weer staken. De eisen: meer geld, doorbetaald worden bij ziekte, minder hard werken en meer respect, allemaal dingen die ik ook wil.

Er was er ook één met een gitaar. Hij speelde ‘Let it be’, een toepasselijk lied omdat ze komende tijd al het vuil laten liggen ‘zodat het overal goor en vies wordt’. Aldus een veertiger die het thuis ‘allemaal niet meer kan verkopen’. „Als ik jou als oud vuil behandel en dat iedere dag, wat doe jij dan? Afreageren! Dan zeg jij thuis ook: ‘Waar is me eten?’ en ‘Hoezo zit jij weer makkelijk naar RTL te kijken?’ En dan begint zij terug te zeggen van dat ze geen vuilnis is en dan denk je op een dag ‘actie!’”

Het woord werd opgevangen door die met die gitaar.

„Actie! Actie! Actie! Actie! Lalala Actie!”

Er meldde zich een officiële woordvoerder van ‘de bond’.

Die begon ook al over respect.

Dat schoonmakers bij veel bedrijven de kantine niet in mochten, of dat ze ’s avonds moesten werken omdat de normale mensen dan geen last van ze hadden.

Een man wees op zijn gele actie-hesje dat je als staker van de vakbond kreeg. ‘Schoon genoeg!’, stond er op. Hij begon aan een heel verhaal over gewone mensen en dat je dan af en toe denkt van schijt aan gewone mensen en ga, als je ons niet begrijpt, dan zelf maar in het vuil zitten gewone mensen.

Alle begrip.

Want zo ben ik dan ook als ik ’s avonds laat tussen actievoerders sta: ik lul met ze mee, want je reist niet dat hele stuk om in de regen ruzie te maken. Tenminste ik niet. Een verslaggever die zei voor de Spits te freelancen probeerde dat wel. Eventjes aankaarten dat het crisis was en dat we het allemaal moeilijk hebben. Er werd hem verteld hoeveel van die gore Spitsen ze in treinen vonden.

Met Jannie en Ahmed, twee stakende treinschoonmakers, reed ik per trein van Nijmegen naar Arnhem. Die Jannie zat de hele rit hardop uit te rekenen hoeveel trein-wc’s ze op een dag deed. Drie wc’s per trein, vier treinen per uur en een werkdag van acht uur waren volgens haar goed voor een paar honderd vieze potten.

Ik: „Nee Jannie, 96.”

Jannie: „Waaat? Hoezo dan?”

Daarna: „Ja, dat kan ook. Dat kan ook.”

Ahmed: „Maar wel goor: vloer nat, poepstreep, oude Spits met poep in wastafel, naam met poep op spiegel…”

Over de mediawereld zei Jannie dat de Spits vaak als toiletpapier werd gebruikt. De Metro soms ook.

„Maar ik heb nog nooit een nrc.next gevonden, dat zweer ik!”

Het was bedoeld als enorm compliment.

marcel van roosmalen

Renske de Greef is tot 16 januari met vakantie. Marcel van Roosmalen vervangt haar dagelijks op deze pagina.

Lees de columns van alle nrc.next-columnisten terug via nrcnext.nl/columnisten