Nog één keer 2011

Beste recensie van Soldaat van Oranje, de musical: ‘Gaandeweg wordt de beklemming van de bezetting toch voelbaar, in de zin dat ik tijdens de voorstelling sterk de behoefte kreeg naar Engeland te vluchten.’ (Koen Kleijn, in de Groene Amsterdammer).

Beste typering van Don Delillo’s laatste paar romans: ‘Self-karaoke’. (Geoff Dyer, Otherwise known as the human condition)

Beste openingszin van een Bas Heijne-column: ‘Er zijn weken dat ik de Jackie niet voor ogen krijg.’ (NRC Handelsblad, 24 december)

Beste reden waarom sommige oudere schrijvers beter niet over de vrouwelijke anatomie kunnen schrijven: ‘(..) een zwart schaamtebos, waar een hele junglecommando van Ronnie Brunswijk gemakkelijk in zou verdwalen...’ (L.H. Wiener, Shanghai Massage).

Beste reden waarom sommige jongere schrijvers beter net iets minder over de vrouwelijke anatomie kunnen schrijven: ‘Haar warme Franse rondingen glinsteren in het maanlicht en mijn biologische klok tikt als een specht die een metronoom neukt.’(James Worthy, James Worthy)

Beste herhaaldelijk uitgesproken oneliner door Jersey shore-castleden, hoofdzakelijk Jenni ‘JWoww’, waarin een relativering, levenswijsheid en weltschmerz doorklinken die in één klap de existentiële staat van ennui samenvat, waar, zo zou je denken, alle reality-sterren aan zullen lijden: ‘It is what it is’.

Beste commentaar om over na te denken – over de rol van ceremonie, over populisme, over het publieke decorum dat een volk kan binden – achteloos gezegd bij het huwelijk van prins William en Kate Middleton: ‘Solemnity can be something for the people’, vrij vertaald ‘Ernst kan iets voor het volk zijn.’ (Historicus Simon Schama, op de BBC.)

Beste lettertype (nog steeds): Times New Roman.

Beste kordate antwoord op de vraag ‘Is het lastig in het buitenland, al die bezoeken zonder first lady aan uw zijde?’: „Nee zeg, jongens, totaal niet. Nog nooit iets over gehoord. We zitten niet meer in de jaren vijftig.” (Mark Rutte in de Volkskrant, 31 december)

Beste slechte vraag van een serieuze krant aan een serieus beleidspersoon: ‘Is het lastig in het buitenland, al die bezoeken zonder first lady aan uw zijde?’ (de Volkskrant aan Mark Rutte, 31 december)

Beste vraag van Jeroen Pauw aan Heleen van Rooijen, die net in Pauw & Witteman heeft uitgelegd dat de dan vermiste Michel Houellebecq een complexe, diepzinnige schrijver is, ‘zeg maar niet een schrijver voor Henk & Ingrid’: ‘Wat moet jij er dan mee?’

Beste New Yorker cartoon: twee kantoorklerken kijken lethargisch met een kop koffie uit het raam naar een Godzilla-achtig monster dat de halve stad sloopt. Zegt de één: ‘I wish I had his energy’.

Joost de Vries