Duik

In Hagestein zag ik in een voortuin nog zo’n eenzame pomp, genaamd ‘benzinepomp Wout van Putten’. Het waaide flink, maar het was zacht.

Hagestein, tussen knooppunt Everdingen en de Lek, heeft ongeveer 1.500 inwoners. Bijna 600 zijn lid van de plaatselijke Oranjevereniging en een flink deel daarvan zat verwachtingsvol klaar in Eetcafé BijDie2, voor de eerste Nieuwjaarsduik uit de geschiedenis van het dorp. Een café met tapijtjes op de tafels en nog lieve meisjes achter de tap.

Ik kreeg koffie van de voorzitter, Nick de With (46), die een adviesbureau heeft voor het veilig omgaan met machines. Bestuursleden André van der Krift (49), eigenaar van een klusbedrijf, en Benji Kooiman (39) schoven aan. Benji ‘werkt bij Defensie’. „Zijn werk is zo geheim dat hij zelf niet eens weet wat hij doet”, zei André.

Oranjevereniging Hagestein heeft een website, waarop de bestuursleden van een motto zijn voorzien.

Nick: „Vele handen maken licht werk.”

André: „Gezelligheid kent geen tijd.”

Benji: „Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen.”

De Oranjevereniging had dit jaar al beachvolleybal bedacht, een spooktocht voor de kinderen en ouderenbingo. Maar de mensen vroegen toch weer: komt er nog eens wat. Dus Benji schreef naar Unox. „En dan kom je meteen bij zo’n marketingman en krijg je een uitnodiging om naar Scheveningen te komen.” Voor een beetje voorlichting, mooi hoor. Daarna stuurde Unox een draaiboek en oranje mutsen, gratis erwtensoep en vaantjes voor alle deelnemers.

Ik mocht het draaiboek lezen. Tip uit het hoofdstuk ‘De Nieuwjaarsduik communiceren’: „De pers is altijd op zoek naar extra nieuwshaakjes.” Klopt!

Ik vroeg of ze, als Oranjevereniging, ook wel proberen de koningin te strikken voor Koninginnedag.

Voorzitter Nick: „Nee. Dat willen wij helemaal niet.”

Benji: „Wij zijn geen Oranjevereniging uit Oranjegezindheid.”

Waarom dan wel?

André: „Hier komt toch een stukje dorpstraditie om de hoek kijken.”

Nick: „In tijden van recessie is er behoefte aan kneuterigheid. Met nationalisme heeft dat niets te maken.”

Ook wordt er een nieuwbouwwijk ontworpen voor de polder Hoef en Haag, pal naast Hagestein. Daar komen over een paar jaar 1.800 mensen wonen en dan is het dorp dus in één klap ruim twee keer zo groot.

Toen buiten het aftellen voor de duik in recreatieplas Everstein begon, wees verenigingslid Ko Zieleman (73) me die polder aan: „Vroeger stond je in het dorp nog buiten te kletsen. Maar dat is óók al gemoderniseerd.”

Achter hem renden de Hagesteiners toen bibberend het water in en uit, in hun Unoxmutsen. Tevreden schuifelden ze allemaal richting kleedruimtes en de gesponsorde erwtensoep. Dit was vanaf nu saamhorigheid.

Op de parkeerplaats droogden wat jongens en een meisje zich naast een auto af. Zij sjorde snel een turquoise string om haar billen.

Van buiten het dorp. Dat zag je zo.