U zou deze vier boeken van dit jaar moeten lezen

U zult na dit artikel, deze of deze hier inmiddels wel genoeg hebben van de lijstjes met beste boeken van het jaar. En dan raden vijf NRC-mensen u ook nog deze meesterwerken aan.

Vijf boeken die dit jaar zeer de moeite waard waren, volgens boekenliefhebbers van NRC. Foto sxc.hu

U zult na dit artikel, deze of deze hier inmiddels wel genoeg hebben van de lijstjes met beste boeken van het jaar. En dan raden vier NRC-mensen u ook nog deze meesterwerken aan.

Aan vier boekenliefhebbers van NRC vroegen we welk boek uit 2011 dit jaar de beste indruk achterliet en dat antwoord te vergezellen van een onderbouwing én de favoriete zin uit het werk. Ten slotte vroegen we nog twee titels te noemen als ‘eervolle vermelding’ naast die eerste.

Arjen Fortuin: Enter, Binet en Bulnes

Arjen Fortuin is literair recensent voor NRC Handelsblad.

Hét boek van 2011: Grip van Stephan Enter

Stephan Enter - Grip
De alpinistenreünieroman Grip van Stephan Enter steekt dit jaar ver boven het literaire laagland uit: een klassiek opgezette roman waarin Enters prachtige stijl samengaat met een feilloze compositie, sterke personages, existentiële thema’s en een schitterende climax. En met twee cliffhangers (wat wil je, in een bergbeklimmersroman). Het boek vertelt het verhaal van drie mannen en een vrouw die elkaar twintig jaar na hun studententijd terugzien. Uiteraard blijken de mannen elk iets betekenisvols met de vrouw te hebben meegemaakt, maar misschien nog wel meer met elkaar. Het boek begint als een psycologische roman, wordt dan sociologisch en eindigt metafysisch: Uiteindelijk draait Grip om tijd, of om de greep die je op de tijd kan proberen te krijgen; en waarom dat altijd misloopt.

De mooiste zin is de tweede in dit citaat. De eerste is nodig om ’m te begrijpen.

“Maar op de een of andere manier voelde je aan, ook al had je haar nog maar net ontmoet, dat die incidentele pathetiek echt was en bij haar hoorde; dat haar gevoelsleven opeens als een zenuw blootlag. En niemand voelde zich geroepen die plek eens aan te raken.”

En als je die niet leest, dan toch deze: HhhH van Laurent Binet of Het bloed in onze aderen van Miquel Bulnes.

Hans Klis:

Hans Klis is webredacteur voor nrc.nl.

Hét boek van 2011: Seeking Gaddafi van Daniel Kawczynski
Zoeken naar Gaddafi hoeft natuurlijk niet meer. In oktober werd hij net buiten zijn geboorteplaats Sirte gedood. Maar wie was deze man, naast een schijnbaar megalomane dictator? Daniel Kawczynski, voorzitter van de Britse parlementaire Libië-groep, tekende in 2010 al een uitgebreid portret van hem op. Dit jaar gaf hij gezien de ontwikkelingen in de voormalige Italiaanse kolonie een actuelere editie uit. Het boek bood mij dit jaar tijdens de verslaggeving over de opstand in Libië essentiële informatie over de “retorisch incontinente” zelfbenoemde voorvechter van de Arabische wereld. “Geschiedenis is wat het Libische volk gebeurde” en in 1969 gebeurde Gaddafi, schrijft Kawczynski en in zijn boek legt hij haarfijn de gevolgen van mislukte sociale experimenten, de verkwanseling van Libische oliegelden en het flirten met en afstoten van terroristen en wereldmachten uit van de altijd naar waardering zoekende Kolonel. Seeking Gaddafi is een must read voor iedereen die de moeizame en pijnlijke heropbouw van Libië wil begrijpen.

Favoriete zin:
Over het aanstaande, maar uiteindelijk voorkomen bloedbad in opstandelingenbolwerk Benghazi in februari. Het zijn er twee, de eerste leidt hem in.

“Gaddafi had earlier, in another menacing television interview, promised that opponents of the regime would be ‘hunted down by street, house by house and wardrobe by wardrobe’. ‘Never failing to combine the ludicrous with the chilling, he came across as a lunatic prepared to allow the destruction of the entire country in order to save his regime.”

En als je die niet leest, dan toch deze: Grillroom Jeruzalem van P.F. Thomése of Oorlog of Vrede van Hamed Abdel Samad

Ernst-Jan Pfauth: Egan, Vann en Houellebecq

Ernst-Jan Pfauth was chef internet bij NRC en inmiddels oprichter van Brainsley.

Hét boek van 2011: A visit From The Goon Squad van Jennifer Egan

Jennifer Egan - A Visit From The Goon Squad
Een schrijver mag het me moeilijk maken. Graag zelfs, zodat een boek lezen een speurtocht wordt, een worsteling om de verhaallijn te blijven volgen. Dan verdwijnen alle dagelijkse afleidingen - de piepende iPhone, het straatleven dat zich aan me voorbij trekt. Jennifer Egan lukt dat met haar Visit From The Goon Squad (Bezoek van de knokploeg). Het is, zoals men dat noemt, een mozaiekroman. Elk hoofdstuk weer was ik de eerste paar zinnen aan het uitvogelen over welk personage ze het nu weer heeft. In mijn hoofd bouwde ik een boom waar alle personages en hun onderlinge verbanden als takken aan hingen. Ik las niet elke keer een paar minuten in haar boek, maar uren. En oh ja, het gaat over punk in New York, ook belangrijk. Heel origineel is deze keuze overigens niet, want het boek won de Pulitzer Prize voor fictie.

Favoriete zin:

“There was only an infinitesimal difference, a difference so small that it barely existed except as a figment of the human imagination, between working in a tall green glass building on Park Avenue and collecting litter in the park. In fact there may have been no difference at all.”

En als je die niet leest, dan toch deze: Caribou Island van David Vann of De kaart en het gebied van Michel Houellebecq.

Peter Zantingh: Boogers, Barnes en Lewis

Peter Zantingh is webredacteur voor nrc.nl.

Hét boek van het jaar: De tijger en de kolibrie van Alex Boogers.

Alex Boogers - De tijger en de kolibrie
De chronisch onterecht genegeerde Alex Boogers schrijft in zijn vijfde roman een verhaal op van een man die inmiddels een baan heeft en geluk vindt in zijn vrouw en zoontje, maar de fouten die hij maakt komen hem duur te staan. In flarden kom je er als lezer - samen met de aan geheugenverlies lijdende hoofdpersoon - achter wat er precies gebeurd is. Bij Boogers lijkt het of een verhaal met zóveel effect opschrijven zo makkelijk is dat hij het met dezelfde vaart heeft opgeschreven als waarmee je het leest. Tegen het einde deelt hij een klap uit die je nog wel even blijft voelen.

Favoriete zin:

“Marscha knikte. Haar ogen werden glazig. Ze hield haar wijsvinger onder haar oog en ving haar tranen op. Dito, zei ze.”

En als je die niet leest, dan toch deze: Sense of an ending van Julian Barnes en Boomerang: Adventures of a Financial Disaster Tourist van Michael Lewis.

Nog geen genoeg van lijstjes? Bekijk dan hier de zestig best verkochte boeken in Nederland op dit moment bij de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB). Of lees ook het overzicht met de beste boeken van 2011 volgens de NRC-recensenten terug in NRC Handelsblad van gisteren (digitale editie

    • Peter Zantingh