'Een herinnering zit niet in een doos'

Geen jaarwisseling zonder goede voornemens. Tijd dus voor een gesprek met opruimcoach Lammy Wolfslag (42). Het is een cliché, erkent zij, maar het is wel waar: „Zolang het een rommeltje in je huis is, is het ook een rommeltje in je hoofd.”

Alphen aan de Rijn 29-12-2011 Lammy Wolfslag van mijnopruimcoach.nl voor de levenslessenrubriek in de zaterdagkrant. Foto Floren van Olden

Opruimcoach

„Ik richt me vooral op tweeverdieners. Allebei een drukke baan, vaak kleine kinderen. Ze willen van alles. Een leuk sociaal leven, een fijne relatie, een fijn gezinsleven, een mooie carrière. Op een gegeven moment loopt het ergens vast. Deze mensen hebben vaak maar een klein zetje nodig en pikken het dan zelf op. Ik heb ook mensen met psychische problemen, of ADHD, die moeite hebben met structuur. En er zijn mensen die hun huis redelijk op orde hebben, maar dan kom je op zolder... En dan ligt daar twintig jaar geschiedenis.”

Emotie

„Waarom hechten mensen zo enorm veel waarde aan spullen? Omdat die herinneringen en emoties oproepen. Mensen denken ten onrechte dat ze iets moeten kunnen vasthouden om het gevoel te blijven houden. Maar herinneringen bewaar je niet in een doos op zolder. Ik zet mensen op een stoel en ga met ze door hun spullen heen: waarom wil je dit bewaren? Wat wil je ermee doen?”

Psycholoog

„Je kunt niet als een bulldozer door een huis heen gaan, dan schieten mensen meteen in een depressie. Als je eenmaal begint met opruimen, komt er vaak zoveel verdriet boven. Een opruimcoach is in feite een soort psycholoog. Het gaat erom dat je mensen in hun waarde laat en respect toont voor hun spullen. Als het aan mij zou liggen, zouden sommige verzamelingen zo de container ingaan. Maar ik kan alleen proberen zo’n verzameling in proportie te krijgen. De mooiste exemplaren krijgen dan een mooi plekje.”

Commercieel denken

„Dat is echt iets waar ik de komende jaren aan moet werken. Ik vind het zo moeilijk om op iemand af te stappen, om dat eerste contact te maken. Een valkuil is dat mijn intakegesprekken kostenloos zijn. Mensen raken gemotiveerd en geïnspireerd om te gaan opruimen en vervolgens bellen ze mij af. Daar moet ik nog iets op bedenken.”

Grote voorbeeld

„Mijn moeder. Van haar heb ik dat opgeruimde. Al heeft mijn zus dat dan weer niet. Totaal niet. Wat zou ik bij haar graag eens een middagje aan de slag gaan.”

Balans tussen werk en privé

„Ik werk alleen onder schooltijd. Mijn dochters zijn twaalf en negen en ik vind het prettig om er te zijn als ze thuiskomen. Mijn man heeft een kantoorvakhandel, hij werkt zo’n zestig uur in de week. Als hij thuis is, heb ik liever dat hij deelneemt aan het gezinsleven dan dat hij de wc gaat poetsen.”

Bezit

„Ik hecht niet veel waarde aan spullen. Toevallig hadden we het tijdens de Kerstdagen over een klok die nog van overgrootoma is geweest. De rest van de familie wil dat ding graag hebben, ‘want hij komt uit de familie’. Dat zegt mij dus helemaal niets. Daarom kan ik zelf ook makkelijk afscheid nemen van spullen. Het gaat erom dat je voor jezelf duidelijk kunt maken hoeveel betekenis iets voor je heeft. Je hoeft niet alles wat je van anderen krijgt te bewaren. Dat doe je met een bosje bloemen toch ook niet? Daar geniet je twee weken van en dan gaan ze in de groenbak.”

Goede voornemens

„Ik moet oppassen dat ik zelf niet doorsla. Ik moet te veel van mezelf. Mijn huis moet perfect zijn, bijvoorbeeld. Terwijl ik vind dat er wel geleefd moet kunnen worden, het moet geen showroom worden. Gelukkig is het nog niet zo ver. Ik probeer wat flexibeler te zijn. Ik moet ook weer niet te stram vasthouden aan structuur.”

Barbara Rijlaarsdam

    • Barbara Rijlaarsdam