Angelique Paulissen staat ver van de wereld

Onder de titel ‘Iedereen was mijn vriend’ (24 december) verhaalt Angelique Paulissen over haar werkervaringen in de financiële wereld. Bij diverse alinea’s bekruipt de lezer een dubbel gevoel. Is dit werkelijk allemaal echt? Zien we hier de echte persoon?

In de laatste kolom haalt ze zichzelf definitief onderuit. Op de vraag „Hoe gaat dat, miljoenen verstoppen?” vertelt ze over bankleningen van 635 miljoen (AMC Amsterdam) en 450 miljoen euro (Zeeland Seaports) waarbij de bank stiekem kan spelen met betalingstermijnen en rentelooptijden en „kijk: een paar miljoen winst. Niet zo moeilijk, hè?”, aldus Paulissen.

Iedereen die deze wereld kent, of het nu aan de kant is van een bank, een academisch ziekenhuis of een provincie, weet dat dit totale onzin is. Zulke leningen, veelal in consortium met andere grootbanken, worden voorbereid door multidisciplinaire teams en leiden tot een bid-book. Hierin kan een individuele medewerker niet zomaar ten behoeve van haar bonus een voorwaarde wijzigen ten nadele van de klant. Het is ook een onderschatting van de professionaliteit van haar doelgroep; geen enkele CFO, controller of cash manager trapt hierin. Het gebeurt ook niet.

Als Paulissen op deze manier haar diensten moet aanbevelen, schiet ze in haar voet. Misschien staat ze inmiddels – ook geografisch – te ver van de werkelijkheid in de wereld van het grote geld?

R.L.Dijkstra

Ouderkerk aan de Amstel