Tekenen als een kind is moeilijk

Als je een klein meisje bent, vind je K3 heel mooie muziek maken. Je hoort het het liefst de hele dag. Je kunt je niet voorstellen dat er ooit een moment komt dat je K3 verschrikkelijk vindt. Maar dat moment komt. Dan vind je K3 afschuwelijk. Dan begrijp je niet hoe je dat ooit mooi hebt kunnen vinden. Pas als je weer veel ouder bent, wel 50 misschien, ga je K3 misschien weer waarderen. Veel volwassenen overkomt dat. Die gaan als ze oud zijn weer naar de muziek uit hun jeugd luisteren. Dat heet retro. Zouden ze ook weer van hun eigen tekeningen gaan genieten? Dat kan mijn kleine zusje ook, zeiden mensen vroeger vaak als ze een woest geschilderd abstract schilderij zagen. Wat vegen bij elkaar klodderen, daar is geen kunst aan. Of een poppetje met harkjes als handjes. Dat is stom. Dat gaan ze nooit mooi vinden, hoe oud ze ook worden.

Een aantal kunstenaars heeft wel geprobeerd net zo te tekenen als kinderen. Dat blijkt heel moeilijk te zijn. Voor een volwassene is het bijna onmogelijk een tekening te maken die door een kind gemaakt lijkt. Toch hebben veel kunstenaars wel geprobeerd iets van de kinderlijke manier van tekenen in hun werk toe te laten, zoals de Duitse kunstenaar Paul Klee en de Nederlandse schilder Karel Appel.

In het Cobra Museum in Amstelveen is vanaf eind januari de tentoonstelling Klee en Cobra. Het begint als kind te zien. Het museum toont dus werk van deze en andere kunstenaars. Maar het museum zal ook tekeningen van ‘echte’ kinderen exposeren. Daar kan ook jouw tekening bijzitten! En misschien wordt hij ook in de krant afgedrukt.

Paul Klee tekende graag dieren. Stuur ons daarom liefst een tekening van een dier. Een zeepaard of een goudvis, een koe of een worm of een dier dat alleen jij kent.

Stuur het voor 15/1 naar kinderpagina NRC Handelsblad, Postbus 8987, 3009 TH Rotterdam. Vermeld je naam, leeftijd en adres.

    • Bianca Stigter