Kolderieke versie van 'Il viaggio'

Il viaggio a Reims van Rossini, door de Vlaamse Opera o.l.v. Alberto Zedda. Gezien: 18/12 Antwerpen. Herh t/m 31/12. In Gent: 11-21/1. **

De timing lijkt perfect: op het hoogtepunt van de eurocrisis presenteert de Vlaamse Opera Il viaggio a Reims (1825), een komedie van Rossini waarin verschillende nationaliteiten op de hak worden genomen. Leden van de Europese high society, op weg naar de kroning van Karel X in Reims, stranden in een hotel, waarna de tien (!) hoofdpersonages verstrikt raken in complexe affaires en ten slotte in nationalistische volksliederen losbarsten. Parallellen met een hedendaagse EU-top zijn dan eenvoudig te trekken.

Maar regisseur Mariame Clément gooit het helaas niet over die politieke boeg. Ze verplaatste de productie naar een vliegtuig dat maar niet opstijgt. Een seksscène op het toilet is dan best vermakelijk. Maar wanneer álle mogelijke clichés tot vervelens toe worden uitgespeeld – ruziënde passagiers, plastic poses van stewardessen – treedt vermoeidheid op. Een verenigd Europa is pas mogelijk als de elite uit de eerste klas is verdrongen, lijkt uiteindelijk de boodschap, maar die wordt door de melige gebaren volledig verdrukt.

Terwijl Rossini’s partituur juist een wonder van raffinement is. Slechts enkele zangers (Elena Tsallagova, Carlo Lepore) weten die verfijning van de platte enscenering los te weken.

Zo blijft deze productie steken in het hardnekkige misverstand dat Rossini, in weerwil van de gedrukte noten, een componist zou zijn van provinciale kolder.

    • Floris Don