Hondenuitlaatservice

Het was de tweede keer dat ik ze zag. De eerste keer waren ze alleen maar langs m’n huis gereden en had ik me verwonderd afgevraagd wat een hond in hemelsnaam met een uitlaat moest, maar ditmaal kon ik ze beter zien. Hun auto stond namelijk bij m’n nieuwe buurvrouw voor de deur. Ik was jaloers. Hij zag eruit alsof Parijs Dakar er binnen een half uur mee gereden zou kunnen worden en indien nodig makkelijk vierentwintig uur onafgebroken granaatvuur kon doorstaan. De bemanning zelf deed zijn best het midden te houden tussen leden van de Spetsnaz of de Mossad en die van een buitenaards invasieleger. Ze hadden zelfs van die kruldraadjes in hun oor. Waarschijnlijk omdat ze in de veronderstelling waren dat het er goed uitzag. In werkelijkheid leken ze meer op een stel auditief gehandicapten dan op geheim agenten. Ze waren geen van beidne. Het was nog erger. Het waren de mannen van De Honden Uitlaat Service.

Ik ken mijn nieuwe buurvrouw niet goed. Ik heb haar tot nu toe twee keer gesproken. De eerste keer sprak ze me aan op straat met de vraag of ik iemand kende van wie ze een grasmaaier zou kunnen lenen. Ik vond het een rare vraag voor iemand die zojuist een huis van 1,7 miljoen euro gekocht had en verwees haar door naar de Praxis. Zij verwees me op haar beurt door naar haar ex die psycholoog was. Ze vond dat ik hem nodig had. Het was een kort gesprek. Ons tweede gesprek was zelfs nog korter en beperkte zich tot de mededeling dat ze me een ongemakkelijk persoon vond. Ik zag het als een compliment, maar vermoedde dat het zo niet bedoeld was. Het was duidelijk: mijn buurvrouw en ik zaten niet op één lijn en ik vreesde dat het altijd zo zou blijven.

Die ochtend wist ik het zeker. Natuurlijk begrijp ik dat ze meer van Gucci en paardrijden houdt dan van lange wandelingen met een hond. Het lijkt mij ook vervelend om over het strand te lopen en alsmaar uit te moeten leggen dat hij, ondanks het feit dat hij de kaken van een Jurassic Park Raptor en de hersenen van een krokodil heeft, werkelijk ongevaarlijk is en dus best los kan lopen. Ik begrijp dat ze daar geen zin in heeft. En ik begrijp ook dat ze dat beest niet in haar auto wil. Het gaat ervan stinken en je raakt je auto aan de straatstenen niet meer kwijt. Ik begrijp het allemaal. Maar zelf heb ik er iets anders op bedacht. Iets beters. Ik heb gewoon geen hond genomen.

Taco Börger

    • Taco Borger