beeldende kunst

Bizarre details

Dit is vast gefotoshopt, of op zijn minst in scène gezet. Dat gevoel van ongeloof overvalt je bij vrijwel alle beelden op de overzichtstentoonstelling van Joel Sternfeld (New York, 1944) in het Amsterdamse fotografiemuseum Foam. Zijn foto’s zitten zo vol bizarre details dat je keer op keer je eigen ogen niet vertrouwt. Ligt daar echt een olifant in het midden van die tweebaansweg in Woodland, Washington? Naar één foto kun je tien minuten kijken, en dan komt er opeens een heel verhaal naar boven. In Foam is veel ruimte voor het onbekende vroege werk van Sternfeld, die begin jaren zeventig, destijds zelf nog een twintiger, vooral veel feestende leeftijdgenoten portretteerde. T/m 14 maart in Foam, Keizersgracht 609, Amsterdam. www.foam.org

Stripfiguren uit Azië

Op de tentoonstelling Future Pass is werk te zien van ruim 130 kunstenaars, hoofdzakelijk afkomstig uit China en Japan. Er hangt nieuw werk van coryfee Takashi Murakami, in zijn kenmerkende ‘superflat stijl’ van grote, egale kleurvlakken vol manga-achtige figuurtjes. Ook Yoshitomo Nara, de zelf uitgeroepen Kurt Cobain van de Japanse pop-artscene, is van de partij. Veel van het andere werk was in Europa slechts eenmaal eerder te bewonderen, tijdens de afgelopen Biënnale in Venetië. Schilderkunst overheerst, soms op verrassende wijze. T/m 11 maart, Wereldmuseum Rotterdam. www.wereldmuseum.nl

Ode aan internet

De tentoonstelling The Greater Cloud in het Nederlands Instituut voor Mediakunst is een ode aan internet. Want hoewel internet intussen banaal en alomtegenwoordig is, fungeert het voor veel kunstenaars als belangrijk platform of als inspiratiebron. The Greater Cloud laat zien wat het medium betekent voor een jongere generatie kunstenaars en curatoren. Ze maken geen, of niet alleen, digitaal of online werk, maar werken interdisciplinair en produceren sculpturen, video’s, fotoprints, installaties of teksten. Thema’s die aan bod komen zijn collectiviteit, het delen van kennis, openheid van informatie, en de circulatie van digitaal materiaal. T/m 5 febr, Nimk, Amsterdam. www.nimk.nl

What’s Up!

De tentoonstelling What’s Up! in het Dordrechts Museum begint met een disclaimer. Er is werk gekozen van dertig Nederlandse schilders onder de veertig jaar, en zo’n keuze leidt onvermijdelijk tot discussie. „Met deze selectie is niet geprobeerd een topdertig samen te stellen”, staat er daarom op de eerste wand. Wat is hedendaagse schilderkunst? Of je het nu met de samenstelling eens bent of niet, het is in elk geval een gevarieerd overzicht. Niet langer staat het concept voorop. Het fysieke kunstwerk doet er op deze expositie toe. Tjebbe Beekman mengt zand door zijn acrylverf en zet er glimmende donkere accenten van lakverf en email in, wat zijn schilderijen een vuil en industrieel aanzien geeft. Aaron van Erp schildert meestal scènes met figuren in suggestieve kleurveegjes op een pikzwarte grond. Hoewel het dramatische scènes zijn, hebben die figuurtjes iets stripachtigs en komieks. Het wemelt op de tentoonstelling van de jarentachtigkleurtjes, bijvoorbeeld in de verdikte verf die Koen Delaere uitspeelt tegen dun beschilderd doek en in de tekstschilderijen van Kim van Norren. De ongenuanceerde kleuren zijn terug van weggeweest, in de jongerenmode en blijkbaar ook in de kunst. Misschien speelt er jeugdsentiment mee. Met een gemiddeld geboortejaar aan het einde van de jaren zeventig zullen veel van de exposanten al vroeg met die discokleurtjes vertrouwd zijn geraakt.

T/m 15 april in het Dordrechts Museum, Museumstraat 40. www.dordrechtsmuseum.nl