Mijn zwager is niet op de kast te krijgen

Is het incident met oud-voetballer Edu Nandlal het topje van de ijsberg?

Ook mijn zwager Andro kreeg te maken met gewelddadig politieoptreden.

Edu Nandlal (48) – tot dit weekend had ik nog nooit van de beste man gehoord. Blijkt een Surinaamse oud-profvoetballer te zijn. Hij overleefde de SLM-ramp in 1989, maar hield er wel een dwarslaesie aan over. Later begon hij een schoonmaakbedrijf en werd een keurige middenstander, hij was zelfs kortstondig politiek betrokken bij Leefbaar Utrecht. Maar afgelopen zaterdag had hij niets aan die tragische geschiedenis en dat goed burgerschap.

Als hij met zijn dochtertje op weg is naar de nachtmis, wordt hij aangehouden door de politie die hem voor een inbreker aanziet. Nandlal verklaart later dat hij door agenten schofterig wordt bejegend, tegen de grond wordt gewerkt en trappen en stompen te verduren krijgt. Hij brengt een nacht door in een politiecel. In het ziekenhuis dat hij daarna bezoekt, krijgt hij te horen dat hij mogelijk inwendig letsel heeft opgelopen.

Nandlals oud-fractiegenoot bij Leefbaar Utrecht, Vincent Oldenborg, vermoedt dat dit nog maar het topje van een ijsberg van soortgelijke incidenten is: „Nandlal is een bekende Utrechter en misschien wel een bekende Nederlander. Als het bij iemand anders was gebeurd, hadden we het nooit gehoord.”

Andro, zo heet mijn zwager. Surinamer. Boomlange kerel. Weegt meer dan honderd kilo. Bokste in zijn jonge jaren op redelijk hoog niveau. Alleraardigste vent, nooit op de kast te krijgen ook.

Hij lijdt ook aan epilepsie. Een paar weken geleden reed hij naar Amsterdam om te gaan werken. Aan een grote epilepsieaanval kan een korte periode voorafgaan die ‘aura’ heet; de epilepticus heeft een starende blik en een gedeeltelijk verlies van bewustzijn. Andro had zo’n aura toen hij tijdens zijn autorit op een andere auto botste. Hij had geen enkel besef van wat er gebeurd was en bleef in de auto zitten terwijl de epilepsieaanval in hevigheid opliep. Op zulke momenten is hij niet aanspreekbaar, ook niet voor de inmiddels gealarmeerde politie. Toen ze hem vroegen uit de auto te stappen en hij niet meewerkte, vermoedden ze met een dronkaard te maken te hebben. Dat iemand van mijlenver naar alcohol moet ruiken om in Andro’s epileptische toestand te raken, zullen we maar buiten beschouwing laten.

Toen Andro niet uitstapte heeft een van de agenten zijn busje pepperspray gepakt en hem ermee in zijn gezicht gespoten. Hij is uit de auto gesleurd, tegen de grond gewerkt en in de boeien geslagen. Pas toen hij spasmen kreeg en er schuim uit zijn mond liep, pas toen zijn ze gaan vermoeden dat dit misschien geen lastige zuiplap was.

Mijn zus heeft daarna de politie gebeld voor uitleg. De betrokken agenten beloofden Andro op te zoeken en hem hun excuses aan te bieden.

Dat is tot op de dag van vandaag nog niet gebeurd.

Hassan Bahara is schrijver en columnist van NRC Handelsblad.

    • Hassan Bahara