Altijd trouw aan je baasje

Knusser dan Hachi kan het bijna niet worden. De film is gebaseerd op een waargebeurd voorval, maar dan wel een verhaal dat meer dan 75 jaar geleden en in een ander land plaatsvond. In Japan is het kennelijk gebeurd dat een hond na het overlijden van zijn baas de rest van zijn leven iedere dag is teruggekeerd naar het treinstation, waar de baas dagelijks stipt om vijf uur de trein uitstapte. Bij het station van die plaats, Shibuya, staat tegenwoordig een bronzen standbeeld van het dier.

Regisseur Lasse Hallström verplaatste de handeling naar deze tijd en naar Amerika, maar er blijft een vleugje Japanse mystiek doordat de hond in kwestie nog steeds van het Japanse Akita-ras afstamt en doordat zijn baas, een docent aan het conservatorium, een Japanse collega heeft die hem het een en ander kan vertellen over de Japanse zeden en gewoonten. Dat de film een trieste wending zal krijgen is al vanaf de eerste minuut duidelijk doordat Hallström meteen alle stemmige herfsttinten uit de kast haalt en donkere muziek inzet. Maar eerst is er nog tijd voor Richard Gere, als de conservatoriumdocent, om zijn vrouw te overtuigen dat ze het hondje echt moeten houden en trucjes moeten leren. Hachi is voor volwassen al te simpel, maar misschien weer een tikje te treurig voor kinderen.

Peter de Bruijn

    • Peter de Bruijn