Protest in Moskou

Soms zeggen foto’s voldoende. De demonstranten kwamen zaterdag allemaal uit zichzelf, gewoon omdat ze er genoeg van hebben. De krant Novaja Gazeta had tellers bij de metaaldetectors opgesteld, die op een totaal van 102486 betogers kwamen. Hun eisen zijn vergaand: het vrijlaten van alle politieke gevangenen, met Chodorkovski voorop; nieuwe en eerlijke verkiezingen; erkenning door het Kremlin van de stembusfraude; het ontslag van de voorzitter van de Centrale Kiescommissie  Vladimir Tsjoerov, die in opdracht van het Kremlin al jaren de verkiezingsuitslagen vervalst; het toelaten van nieuwe partijen tot die verkiezingen volgens democratische wetgeving; het toelaten van een groot aantal internationale waarnemers bij die verkiezingen.

De foto’s doen  erg denken aan Warschau 1989, Berlijn 1989, Boedapest 1989, Praag 1989, al zijn er tal van nieuwe  factoren in het spel, die het slagen van deze protestbeweging kunnen verhinderen. Hoopgevend voor de demonstranten is dat de deelnemende oppositiepartijen druk bezig zijn  met het opzetten van een ronde tafel met een gemeenschappelijke politiek en economisch programma. Ze worden het bovendien steeds meer  met elkaar eens, naarmate  Poetin hen in het openbaar blijft beledigen en roept dat ze geen alternatief te bieden hebben voor de politiek van zijn partij, die door de demonstranten de partij van oplichters en dieven wordt genoemd.

Je kunt je  heel goed voorstellen waarom Poetin zich zo arrogant opstelt, want  voor hem is het erop of eronder, aangezien hij  de laatste is die de macht in Rusland wil delen. Een democratie met serieuze oppositiepartijen in de Doema betekent tenslotte het einde van zijn autocratische systeem en dat is iets wat het groepje politici/oligarchen, dat dankzij dat systeem miljardair is geworden, zeker niet willen.

 

    • Michel Krielaars