Ontglippen aan politie met de vrachttrein

Fotograaf Kadir van Lohuizen (1963) reist in veertig weken van het zuiden van Vuurland, over de Pan-American Highway, naar Alaska. Hij bezoekt de vele migranten die langs de route leven en werken. Deel 15 van een tweewekelijkse rubriek.

Het is ’s ochtends vroeg in Arriaga, een stadje in het zuiden van Mexico. De spoorrails zijn verlaten, buiten op het beton van het treinstation liggen een paar jongens te slapen onder dekens. Ze zijn onderweg naar de Verenigde Staten.

Het treinspoor is hun route naar het noorden. Op de weg patrouilleert de Mexicaanse migratiedienst, op het dak van de goederentrein is de kans om de agenten te ontglippen groter.

Niemand weet wanneer de trein komt, het is een goederentrein die rijdt op de dienstregeling van de vracht. Het gerucht is dat hij vanochtend komt. Eind van de middag loopt een lange goederentrein piepend het stationnetje binnen. Opeens wordt het druk. Meest jonge mannen met rugzakjes op lopen zenuwachtig over de rails en staren omhoog naar de hoge wagons.

Het wordt donker. Om vier uur ’s ochtends klimmen een paar honderd mensen de wagons op, wachtend op vertrek. Als de zon opkomt zet de trein zich schokkend in beweging.

De reis is niet zonder gevaren. De verhalen van tot stilstand gebrachte treinen waarbij alle passagiers worden gekidnapt zijn talloos: drugskartels die zo het laatste geld van de migranten en hun familie afpersen. Het moderne Wilde Westen, waar de paarden zijn vervangen door pick-up trucks met zwaar bewapende gemaskerde mannen.

Reis mee via de app voor de iPad of via www.viapanam.org

    • Kadir van Lohuizen