Ik leen het pasje van mijn vrouw

Had u de afgelopen jaren te weinig, te veel of genoeg geld ter beschikking? Dit vroegen wij in aan onze lezers, als voorproefje op de bezuinigingen die komen. Over pinnen, sparen, kinderen en consuminderen.

Twenty cents euro coins are manufactured at the printing works of the bank of Greece in Athens, Greece, on Monday, Feb. 22, 2010. Derivative traders are signaling that the euro's slump to a nine-month low will continue even if European Union leaders bail out Greece. Photographer: Kostas Tsironis/Bloomberg Bloomberg

Altijd te weinig!

Had u de afgelopen jaren genoeg geld ter beschikking? Wat een domme vraag. Er is altijd te weinig, dat weten wij toch allemaal!

Sedert mijn twintigste jaar (geboren in 1945) sta ik ‘eeuwig’ rood bij de bank en dat bevalt prima. Dankzij ‘oud’ geld was ik al in 1974 tamelijk inventief in het vergaren van onroerend goed. Als journalist verdiende ik weinig, maar mijn cashflow was vanwege lage woonlasten altijd in evenwicht. De jaren tachtig en negentig waren, financieel gezien, een waar paradijs.

Soms wil een mens wat te veel. Ik kocht in de laatste guldenmaand een tweede huis in Zeeland. Ik had toen te veel huizenbezit en op een zeker moment betaalde ik 107 euro rente per dag. In 2004 las ik het boek How to die broke en dat spannende gegeven heeft mij niet meer losgelaten. Mede dankzij die belachelijk dure euro zijn mijn financiën een immer voortdurend schaakspel, en ik balanceer al jaren boven een ietwat duistere afgrond.

Wij hebben twee kinderen (twintigers) en die kosten nog steeds een aardige duit. Mijn echtgenote en ik leven tamelijk eenvoudig, eten amper buiten de deur en maken weinig reizen. Toch blijven wij schipperen. Wellicht zijn wij niet zo handig met geld. De fiscus weet mij via box 1 te vinden en de hypotheeklasten zijn een serieus obstakel. Inventiviteit is mijn grootste kracht en aangezien mijn vrouw als gemeenteambtenaar hard werkt en daarvoor ruim wordt betaald, redden wij het net.

Lezers moeten niet denken dat ik mijn tijd in ledigheid doorbreng. Ik schrijf en produceer een standaardwerk over Rotterdamse cafés. Dat levert wel wat op, maar gezien de vele schrijf- en onderzoeksuren is de productie van een boek geen vetpot. Het project schenkt wél veel voldoening, en dat is zo’n element dat niet in geld is uit te drukken. Het is een kick om als 66-jarige op werkgebied nog volledig mee te tellen. De maandelijkse AOW-premie en het gratis vervoer in Rotterdam voor 65-plussers geeft daarnaast de nodige financiële verlichting.

Jawel, af en toe lukt het pinnen niet wegens onvoldoende saldo. Zoiets is niet prettig, want dan moet ik voor de zoveelste keer het bankpasje van mijn echtgenote lenen. Gelukkig houdt zij van mij, en ook dát heeft niets met geld te maken…

Joris Boddaert

Rotterdam

Wij hebben te veel geld

Wij hebben de afgelopen jaren te veel geld tot onze beschikking. Er komt meer geld binnen dan er uitgaat.

Dat is niet altijd zo geweest. Met drie kinderen, die alle drie op kamers woonden tijdens hun studie en waarvoor wij alles hebben betaald, weet ik heel goed wat het is om minder geld te hebben. In die tijd draaide ik ieder dubbeltje om en zodoende konden we toch regelmatig iets extra’s doen. Het is namelijk niet zo dat je kunt spreken van ‘rijkdom’ wanneer je een bovenmodaal inkomen hebt, hoewel de buitenwereld daar soms anders over denkt. Wanneer je bijvoorbeeld in een eigen huis woont, zijn je vaste lasten veel hoger dan wanneer je al een tijd in een huurwoning woont.

Op dit moment zouden wij dus nog best kunnen consuminderen. Wanneer je iedere dag geld hebt om zelf je eten te kunnen kopen en dat klaar te maken, je een behoorlijke woning hebt en kleding kunt kopen, heb je verder niet meer geld nodig. Leuke dingen – sport, vakantie en concertbezoek – zijn de toetjes. Fijn als het kan, maar niet speciaal noodzakelijk.

Het klinkt raar uit de mond van iemand die deze dingen wel allemaal kan doen,maar ik roep regelmatig dat ik, indien noodzakelijk, echt met veel minder geld rond zou kunnen komen. De verse groente die ik koop, komt van biologische leveranciers. Daar fiets ik een paar kilometer voor om. Maar ik besef dat ik daar de tijd voor heb. Wanneer je de hele dag een betaalde baan hebt, zal dat niet zo makkelijk zijn. Maar mensen die in de bijstand zitten, zouden dat wel kunnen doen en ook die hebben de tijd om de rode kool zelf te snijden. Dat bespaart je echt veel geld.

Lenie de Zwart

Den Haag

    • Lenie de Zwart
    • Joris Boddaert