Verslaafd aan je smartphone

In rubriek Jong schrijven jongeren over media. Meer columns en links op het blog nrc.nl/jong.

Wij jongeren zijn verslaafd. Allemaal. En ook nog eens allemaal aan het zelfde. Zeven dagen per week, 24 uur per dag kijken we op onze smartphone. Continu checken we of we een nieuwe Ping, Whatsapp of porretje hebben. Buiten dat ik deze benamingen zeer vreemd vind, is al het voorgaande niet waar. Het is slechts wat ik regelmatig te horen krijg van ‘ouderen’ die ik tegenkom bij lezingen. Zij zien het checken van sociale media als een volwaardige activiteit, die net zoveel aandacht vergt als aardappelen schillen, de auto wassen of andere belangwekkende bezigheden. Mijn antwoord is iedere keer weer hetzelfde: af en toe op je telefoon kijken is een bijactiviteit, geen levensinvulling. En van dat antwoord was ik altijd stellig overtuigd. Tot ik afgelopen zaterdagavond de – subliem gemaakte – aflevering van VPRO Thema zag. Die aflevering vertelde het verhaal van jongeren die volkomen volgroeid zijn met hun telefoon. Het was een verhaal van meisjes die hun smartphone in een badmuts inpakte, zodat hij toch mee kon onder de douche. Het verhaal van iemand die tijdens de seks met haar vriendje telkens even op Facebook moet kijken. En het verhaal van mensen die hun relatie beginnen, onderhouden en beëindigen op Whatsapp. De aflevering schokte mij, maar niet omdat het herkenbaar was. Het verbaasde me juist. Hoe beklemmend is het om liefde te zien als iets dat bestaat bij de gratie van een opgeladen accu en een werkende wifi-verbinding? En wat doet het met je sociale vaardigheden als je emoties slechts kan typen, zonder iemand aan te kijken? Het lijkt me duidelijk: dat is niet de goede weg. Het wordt dus tijd voor de revival van de ouderwetse romantiek. Kaarsjes aan, smartphones uit. Dat is pas een échte Kerst!

    • Funs Elbersen