'Sean Penn kwam dwars door scherm'

Acteur Daan Schuurmans, vanaf 1 januari in het toneelstuk Gijsbrecht van Amstel te zien, was weg van Sean Penn in Bad Boys (1983).

scene uit de televisieserie Bellicher FOTO: Jaap Vrenegoor Daan Schuurmans

„De eerste film die ik zag was The Guns of Navarone (1961), dat WO II-heldenepos. Het was met mijn vader, in een bioscoopje in Leiden. Die film stelde de oorlog eigenlijk een beetje gezellig voor. Mijn vader legde me uit dat het ‘geromantiseerd’ was. Ik proef nog dat woord dat ik toen als klein jongetje voor het eerst hoorde: geromantiseerd. Zo leerde ik voor het eerst dat ernstige zaken door film een romantische glans kunnen krijgen.

„Mijn vader hield erg van Hemingwayhelden. Echte machomannen, dan kom je al snel bij Bond uit. Maar de film die het meest beslissend is geweest voor mij als acteur is Bad Boys uit 1983 van Rick Rosenthal. Dat is een sentimentele van-dik-hout-zaagt-men-plankenfilm; wat hem bijzonder maakt is Sean Penn. Hij speelt de Ierse straatjongen Mick O’Brien uit Chicago die per ongeluk het broertje van een latino bendeleider doodt. Terwijl Mick naar een jeugdinrichting gaat, neemt de bendeleider wraak door zijn vriendin te verkrachten. Dan zet Sean Penn alles op alles om te ontsnappen.

„Sean Penn is in die film nog zo jong, maar heeft met dat rare Ierse rattenkoppie zo’n levensechte manier van spelen dat het dwars door het scherm heen komt. Het geheim van zijn talent ligt erin dat hij die jongen wordt. Er zijn weinig acteurs die dat kunnen. Later ging hij voor zijn rollen meer transformeren, hier is zijn talent nog ontroerend ruw. Later las ik dat Penn steeds ruzie had met regisseur Rosenthal. Met wie niet. Het is alsof je daar een restje van terugziet in die rol: explosief en rauw.

„Ik was elf. Had misschien wel net besloten dat ik mee wilde spelen in de schoolmusical. Deze film gaf een beetje richting aan dat gevoel.”