Waar gaan al die stadsduiven dood?

Duivenoverlast is een bekend probleem van de grote steden. Gezien de enorme populatie duiven moeten er velen een natuurlijke dood sterven, schrijft Michelle Stapel uit Nijmegen na bezoek aan Amsterdam. „Waar gaan die duiven dood? Waarom zie je bijna nooit een dode duif op straat liggen?”

Kees Moeliker van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam legt uit dat vogels die van ouderdom sterven in een hoekje wegkruipen. Daarom vinden we die niet op straat.

Ze zoeken nestplekken, rustplekken of slaapplekken op, voegt Gerard Zwart toe. Hij is ‘plaagdierbeheerder’ en ‘adviseur plaagdierbeheersing’ voor de gemeente Amsterdam. Duiven vormen zijn specialiteit. Op zolders, lege balkons of achter stenen verschuilen ze zich en daar vallen ze uiteindelijk om: op plekken waar geen mensen komen. Op die plekken komen wel andere duiven, maar die vinden de overblijfselen geen probleem. „Die bouwen er hun nieuwe nest gewoon overheen.” En de kadavers verdwijnen snel. Ratten en andere vogels vreten de dode duiven aan. Maden van vleesvliegen eten hen van binnenuit op.

Uiteindelijk zijn er maar weinig duiven die een natuurlijke dood sterven, zegt Moeliker. „Het leven van een stadsduif kent veel gevaren.” Het verkeer, glazen gebouwen, maar ook natuurlijke vijanden. „Slechtvalken grijpen duiven vaak in de lucht” , vertelt Martin Melchers, gepensioneerd stadsecoloog voor de gemeente Amsterdam. Amsterdam heeft drie vaste broedparen van de slechtvalk en de duif staat hoog op zijn menu. Ook sperwers, haviken en huiskatten eten graag duif.

En er is de mens. In duivenhoofdstad Amsterdam worden duiven zo min mogelijk aangepakt met bestrijdingsmiddelen. Maar sommige burgers nemen zelf de rol van ongediertebestrijder op en voeren de duiven giftig eten omdat ze, zoals Melchers het noemt, „van de schijtende beesten afwillen”.

Dat we weinig dode duiven op straat zien liggen, danken we volgens Moeliker ook aan „de ijver van de gemeentelijke reinigingsdiensten die dode vogels altijd snel opvegen”.

We moeten óók beter kijken. Melchers ziet regelmatig duiven dood onder het viaduct bij de spoorlijn liggen. „Gewoon gestorven en van een richel gevallen.”

Anouk van Kampen

    • Anouk van Kampen