Ik wil geen lijst, ik wil een fijne specialist

Cees Smit is hemofiliepatiënt, al zestig jaar. Hij komt eens per kwartaal in het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam, en niet alleen voor de hemofilie – een bloedstollingskwaal. Via een bloedtransfusie, heel lang geleden, werd hij besmet met het aidsvirus hiv. Dus slikt hij hiv-remmers waar hij ook weer suikerziekte van kreeg. En zijn enkels en knieën zijn inmiddels versleten. Smit is, zoals dat in het jargon heet, een patiënt met een hoge comorbiditeit (veel nevenkwalen).

Wat vindt hij, als patiënt, van de vanochtend gepubliceerde lijst van HSMR-cijfers?

De sterftecijfers van ‘zijn’ ziekenhuis (het AMC) zijn niet opgenomen in de lijst. De registratiegegevens die het ziekenhuis inleverde, zijn volgens het CBS niet goed genoeg om een oordeel te vellen over de sterftecijfers in het AMC.

Het maakt weinig uit, want Smit zou er toch niet naar kijken, zegt hij. „Ik zie door de bomen het bos niet meer. Er is een ziekenhuislijst van Elsevier en van het Algemeen Dagblad. Er is het glossytijdschrift, Dr. Yep, dat iets zegt over kwaliteit van ziekenhuizen en er is de CQ-index. Ik wil gewoon een specialist die vakbekwaam is en met wie ik een beetje kan praten. Die mij begrijpt. Sommige specialisten met wie ik te maken heb, voldoen aan die wensen.”

Cees Smit spant zich als vrijwilliger al jaren in voor hemofiliepatiënten. Zijn boodschap voor andere patiënten zou dan ook zijn: zoek iemand die je vertrouwt, dat is het belangrijkste. En laat je niet gek maken door lijstjes. „Veel chronische patiënten, zoals ik, hebben diverse kwalen. Stel dat we op termijn kunnen zien dat we in bijvoorbeeld Leeuwarden het beste af zijn voor hemofilie, in Rotterdam voor suikerziekte en in Amsterdam voor hiv. Moet ik dan steeds naar drie verschillende plekken rijden?”