De populaire Emile en Jan Kees lijken wel broers

Dit was een jaar zo boordevol spectaculaire en transformerende nieuwsfeiten, dat je al vanaf januari moest denken aan de komende jaaroverzichten. Veel van die wezenlijke veranderingen in 2011 speelden zich af in Brussel, Noord-Afrika, Londen, Japan, Athene, Rome of Oslo, maar zelden in Den Haag.

Toch is het vooral de binnenlandse politiek die vooralsnog het terugblikken beheerst. Zo werd in een week tijd al drie keer „de politicus van het jaar” gekozen: eerst door het jongerenpanel van EenVandaag (SP-leider Emile Roemer), daarna door de parlementaire pers op Radio 1 (VVD-premier Mark Rutte) en gisteren door de kijkers van EenVandaag (TROS).

Zij spraken ook hun voorkeur uit voor Roemer, die daarnaast vrijdag bij Pauw & Witteman (VARA) mocht aanzitten om te horen wat volgens de kijkers „het politieke moment van het jaar” was.

Natuurlijk werd dat het „doe effe normaal man” van Geert Wilders (PVV) tegen Rutte. Net als al die andere tot clichés verworden beelden kwam het weer eindeloos voorbij: de stekkerdoos van Jolande Sap (GroenLinks), het mond snoerende gebaar van Marlies Veldhuijzen van Zanten (CDA) en het briefje van Henk Bleker (CDA) aan Mauro. Soms denk je wel eens dat politiek in Nederland vooral gaat over de vraag of iemand die veroordeeld is voor het bezit van kinderporno in een gemeenteraad mag zitten.

En toch viel zelfs op grond van de jaaroverzichten te concluderen dat het een spannend jaar was, ook in Den Haag. In geen van die terugkijkprogramma's zat een PvdA-politicus aan tafel, toch de grootste oppositiepartij. Wilders’ naam viel minder vaak dan de laatste jaren gebruikelijk. De sympathie van het volk gaat al een tijdje meer uit naar andere politici. De meeste stemmen kregen gisteren Roemer, Rutte en minister van Financiën Jan Kees de Jager (CDA).

Als je Roemer en De Jager naast elkaar ziet, dan valt de gelijkenis op. Gezette grappenmakers, afkomstig uit het volk en uit de provincie, met een goed humeur en een beetje saai charisma dat betrouwbaarheid suggereert. Als iedereen in de familie er een potje van maakt, dan zou je deze goedmoedige, schrandere ooms nog het liefst de kas toevertrouwen.

In cabaretsketches van Koefnoen die als intermezzo voor het verkiezingsprogramma dienden, werd De Jager met matig succes geïmiteerd. Ik dacht echt aanvankelijk dat het Roemer moest voorstellen.

De echte Emile en Jan Kees overlaadden elkaar gisteren met complimenten, uiteraard niet over de inhoud van het beleid, maar wel over hun onverstoorbare integriteit. Nette kerels, daar gaat het om in de huidige politieke race. Wie weet komen ze nog eens samen in een kabinet te zitten, als de crisis een beetje doorzet.