De kinderen feesten mee

Op een donderdagavond belt een vriendin. Of we naar het feestje komen van Lucia, haar schoonmoeder. Zaterdag viert zij haar 75ste verjaardag. Even twijfel ik. Het klinkt, oneerbiedig gezegd, niet opwindend, een verjaardagspartijtje van een Braziliaanse oma.

Maar de vriendin bezweert dat het een leuk feest wordt. Lucia woont in Ipanema en is een voormalige universiteitsdocent. Haar man was diplomaat. Het feest begint om negen uur ’s avonds. Kinderen zijn natuurlijk welkom.

Volgens goed Braziliaans gebruik beginnen feestjes veel later dan het genoemde aanvangstijdstip. Is negen uur aangegeven, dan moet je niet voor elf uur aanbellen. Maar wat doe je bij een verjaardag van iemand die 75 jaar wordt?

Voor de zekerheid komen we slechts een uur te laat aan bij het appartement in Ipanema. Een hulp in de huishouding doet open en meteen staan we in de huiskamer. Daar zijn de voorbereidingen voor het feest nog in volle gang. Op enkele nichtjes en een schoondochter na, is er nog niemand.

In de huiskamer is alles aan de kant geschoven. Een man is bezig een indrukwekkende geluidsmuur op te bouwen. Hij is de dj. Lucia is in de keuken in de weer met chocoladetaarten. Rond half elf komen stellen met jonge kinderen aanlopen.

Tegen middernacht begint het feestje op gang te komen. De voordeurbel rinkelt nu onophoudelijk. Jonge mensen, kleinkinderen, neefjes en nichtjes en hun vrienden, voormalige studenten van Lucia. Ooms en tantes, vijftigers. En veel vrienden en leeftijdgenoten van Lucia. Sommigen deftig gekleed, anderen in spijkerbroek of kaki.

De dj achter de geluidsmuur in de huiskamer draait zich warm. Al snel dansen alle generaties uitbundig met elkaar, naast elkaar. Klassieke samba’s galmen door de ruimte.

Ook oudjes bewegen zich vaak jaloersmakend soepel over de vloer. Dat is niets bijzonders, zegt de vriendin die ons heeft uitgenodigd. Brazilianen feesten en dansen nu eenmaal graag. Waarom zou dat ophouden als ze de 65 gepasseerd zijn? Familiebanden zijn sterk en belangrijk, en dat noodzaakt ook tot dansjes van jong met oud.

Een van de slaapkamers in het appartement is gereserveerd voor de kinderen die hun ogen niet meer open kunnen houden. Op matrassen liggen zij ontspannen te slapen, terwijl de samba op de achtergrond klinkt.

Zo gaat het vaak op Braziliaanse feesten. Kinderen feesten mee en als ze moe worden, gaan ze ergens pitten, totdat hun ouders ze komen halen om naar huis te gaan. Ook al is dat om drie uur ’s nachts of later.

Als het twee uur is, besluiten we naar huis te gaan. Moe van het feesten. Op het moment dat we de voordeur uitlopen, komt er net een nieuwe groep gasten aan. Het is de oudere zus van Lucia en enkele vriendinnen. Verbaasd vraagt ze waarom we al zo vroeg weggaan. Laf lieg ik dat ik de volgende ochtend moet werken. Het feest zou nog doorgaan tot zes uur in de ochtend.

Philip de Wit

Philip de Wit is onze Latijns-Amerikacorrespondent. Zijn standplaats is Rio de Janeiro, Brazilië.