De Briljante Kameraad zal geweldig zijn

Het is geen goed jaar voor de krankzinnige superschurk: na Bin Laden en Gadaffi is sinds zaterdag ook de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-il niet meer onder ons.

De nieuwslezeres, gezeten voor een Bob Ross-achtig landschap van naaldbomen en paarsgrijze bergen, kon tijdens de aankondiging van zijn dood haar tranen niet verbergen. Ook op andere foto’s zie je de Noord-Koreanen huilen, jammerend en ineengezakt op straat. Op één foto staan een paar rijen jongens in donkerblauwe schooluniformen die normaal iets kils en stijfs zouden uitstralen. Nu houden ze echter hun hoofd allemaal gebogen terwijl ze de tranen van hun gezicht vegen. Voor een buitenstaander is het haast niet voor te stellen dat zijn volk ook écht van hem hield – of dat nou voortkwam uit een soort Stockholmsyndroom of niet.

Als leider van Noord-Korea heb je natuurlijk wel het voordeel dat er continu een bijzonder fantasierijk en inventief propaganda-apparaat bezig is met de verheerlijking van je persoon. Zo werd de Geliefde Leider Kim Jong-il volgens het officiële verhaal geboren in een houten hutje op de hoogste en meest heilige berg van Noord-Korea, Mount Baekdu. Op het moment dat baby Kim zijn toegeknepen oogjes opende, veranderde het seizoen van winter naar lente, verscheen er een heldere ster aan de hemel en werd de lucht versierd met een dubbele regenboog. Ook scheen Kim Jong-il fantastisch te kunnen golfen: de allereerste keer dat hij voor de aardigheid eens een club oppakte, verbeterde hij het wereldrecord met maar liefst 25 slagen. Jammer voor ons, maar gelukkig voor een zekere Tiger Woods, besloot hij er daarna maar mee te stoppen.

De man in zijn hooggesloten grijze pakken en plateauzolen zal voortaan voortleven in deze verhalen (en in de Team America-film). Nu is het de beurt aan zijn jongste zoon, Kim Jong-un. Omdat ik me afvroeg waarom de jongste zoon zo voorgetrokken werd, zocht ik naar informatie over zijn broers. De oudste blijkt uit de gratie te zijn gevallen omdat hij ooit met een vals Dominicaans paspoort Japan binnen probeerde te komen – hij wilde naar Disneyland. Eerst leek me dit slechts een voorwendsel (voor bijvoorbeeld ‘weglopen en bij Dr. Phil je verhaal doen in de reeks Mijn vader was een communistische tiran die me nooit knuffelde!’), maar aan de andere kant: Disneyland moet voor Kim Jong-il ongeveer gelijkstaan aan de speeltuin van de duivel. Misschien was de heimelijke liefde voor Mickey Mouse echt wel genoeg om gediskwalificeerd te worden voor het leiderschap. De middelste zoon zou helemaal nooit een kans op de macht hebben gehad: volgens Kim Jong-il gedroeg hij zich „net als een klein meisje”.

Waarmee de jongste zoon overblijft. Hij is generaal geworden, heeft allerlei hoge posities toebedeeld gekregen, er is een loflied in de maak en hij wordt alvast de ‘Briljante Kameraad’ genoemd – het propaganda-apparaat zal ervoor zorgen dat hij een geweldige keus blijkt te zijn.

renske de greef

    • Renske de Greef