Terugvechten na rampzalig seizoen

Thiemo de Bakker, terug na een teleurstellend tennisjaar, verloor zaterdag de finale van de Masters. Hij bestrijdt nu zijn nonchalance. „Ondanks alles heb ik veel geleerd.”

17-12-2011, Rotterdam. Finale Tennis Masters, Thiemo de Bakker krijgt behandeling voor blessure tijdens zijn partij tegen Robin Haase. Foto Bas czerwinski

Hij noemde de tweede plaats een vertrouwde plek. Maar tennisser Thiemo de Bakker, dit seizoen afgegleden naar de 223ste plaats op de wereldranglijst, wenste toch vooral de positieve punten te onderstrepen nadat hij voor de derde keer de finale van de nationale Masters had verloren. In de eindstrijd van het officieuze NK indoor in Rotterdam was Robin Haase (24) in twee sets te sterk (6-3 en 6-4).

Het was een logische gedachtegang voor De Bakker (23), die door blessureleed en een gebrekkige instelling een nieuwe start moet maken. Want waar het een jaar geleden nog ging over de vraag of hij nóg een stap kon maken – De Bakker was toen 43ste van de wereld – is nu voor alles aan de orde of hij zich kan terugknokken.

„Al met al ben ik tevreden over deze week”, zei De Bakker zaterdagavond na de verloren finale in Topsportcentrum Rotterdam. „Als ik volledig fit ben, dan weet ik dat ik een reële kans heb tegen Robin. Vandaag was dat nog niet zo. Ik had wat last van mijn schouder, kwam vanochtend moeilijk uit bed en kon niet lekker serveren.”

Op de baan oogde hij al de hele week gretig. De Bakker wordt sinds kort gecoacht door Ivica Ancic, de broer van de Kroatische tennisser Mario Ancic. Hij speelde met een fanatisme dat de vaste volgers al lang niet bij hem hadden gezien. In de finale smeet hij zelfs met zijn racket. Het tekent de nieuwe fase in zijn carrière, meent hij.

De gravelspecialist wenst niet te ver vooruit te kijken. Wedstrijdjes spelen, luidt zijn commentaar als hem gevraagd wordt naar zijn doelen voor het nieuwe seizoen. „Ik wil spelen en weer fit worden, dan komt die ranking vanzelf wel weer. Nu ben ik daar nog niet mee bezig.”

De Bakker werd de afgelopen dagen vaak geconfronteerd met zijn terugval. „Ondanks alles heb ik er veel van geleerd”, blikt hij terug. „Als ik hard werk, zoals ik heb gedaan, dan weet ik dat ik rond de veertigste positie op de wereldranglijst sta. Maar op dat moment kan ik nonchalant worden en doe ik niet wat nodig is. Dat zit nu eenmaal in mij. Van die nonchalance ben ik me nu bewust, dus hopelijk zie ik dat moment de volgende keer eerder in.”

In het eerste deel van het seizoen zal De Bakker de grotere toernooien voorrang geven ten opzichte van de challengers, de eerste divisie van het internationale tennis. Hij reist eind december af naar het Indiase Chennai, waarna hij zich via kwalificatietoernooien hoopt te plaatsen voor het eerste grandslamtoernooi van het jaar: de Australian Open in Melbourne.

Na die trip wacht het ABN Amro-tennistoernooi voor De Bakker. Toernooidirecteur Richard Krajicek had een wildcard klaarliggen voor de winnaar van de Masters in Rotterdam. Maar aangezien Haase (45ste op de wereldranglijst) bijna zeker van plaatsing is, ging de uitnodiging naar de verliezend finalist.

Voor De Bakker betekent meespelen in Ahoy een welkome stimulans. Hij wil de misère achter zich laten. Zijn medisch dossier werd het afgelopen jaar flink aangevuld. Hij had een polsblessure, een liesblessure. Hij moest zijn verstandskiezen laten trekken, waarna hij zeven weken niet tenniste. En zo ging het maar door. „Ik raakte op de gekste momenten geblesseerd”, zuchtte De Bakker. „Eén keer pakte ik m’n tas op, en schoot het in mijn rug. Het heeft behoorlijk tegengezeten.”

Het blessureleed ontkrachtte de beeldvorming rond De Bakker allerminst. De voormalig nummer één van de wereld bij de junioren staat bekend als lui, nonchalant, iemand die de juiste werkethiek ontbeert voor het profcircuit. Zijn tenniscarrière verloopt daarom grillig. „Na de US Open heb ik even diep gezeten”, zegt De Bakker nu. „Ik moest me erbij neerleggen dat dit een verloren jaar is geweest. Dat was niet makkelijk.”

    • Jan Cees Butter