Heerlijk, lekker rondjes varen

Wereldkampioen Dorian van Rijsselberghe wil gewoon surfen en daarvan genieten.

Hij is een van de favorieten voor goud op de Olympische Spelen volgend jaar.

Dorian van Rijsselberghe of the Netherlands competes on his way to winning the gold medal in the RS:X Windsurfer class at the ISAF World Sailing Championships off Fremantle near Perth on December 18, 2011. RESTRICTED TO EDITORIAL USE - STRICTLY NO COMMERCIAL USE AFP PHOTO / Greg WOOD AFP

Of het nu bij Paal 17 is, op Texel, of op het warme water bij Bathers Beach in Fremantle, voor Dorian van Rijsselberghe telt eigenlijk altijd maar één ding. Gewoon lekker varen. Genieten van het mooiste wat het leven biedt: de zee, de golven, de wind. En zijn surfboard.

„Crazy, mate!”, schreeuwde hij uit toen hij gisteren weer aan wal stond. De vuisten gebald, een Nederlandse vlag om zijn gebruinde schouders. Aan de Australische westkust had Van Rijsselberghe zojuist, in de afsluitende medalrace, zijn concurrent Piotr Myszka achter zich gehouden en de Pool onttroond als wereldkampioen RS:X, de olympische windsurfklasse. Van Rijsselberghe werd daarmee de eerste Nederlandse wereldkampioen in deze klasse sinds zijn Haagse leermeester Casper Bouman, vijf jaar geleden op het Gardameer.

Sommige wereldtitels komen niet als een verrassing. De gouden medaille die de 23-jarige Van Rijsselberghe gisteren veroverde in Fremantle, nabij Perth, kondigde zich jaren geleden al aan. Toen hij nog ravotte in de Noordzeebranding met zijn broer en zijn vrienden – een kind van de zee dat als geen ander kon manoeuvreren met een surfboard.

Nadat hij kort na de Olympische Spelen van Peking (2008) internationaal doorbrak, ging het hard. Perth, Medemblik, Palma de Mallorca, het olympische wedstrijdwater van Weymouth – overal waar hij opdook kon hij winnen.

„Maar deze medaille had ik nog niet”, zei Van Rijsselberghe gisteren telefonisch vanuit Australië. „Dit is natuurlijk geweldig. Vorig jaar maakte ik een grote fout bij de WK in Denemarken, terwijl ik het toernooi toen ook had gedomineerd. Dat was een grote drijfveer om de gouden medaille hier wel te pakken.”

Zelfs voor de wereldkampioenschappen in Perth gold Van Rijsselberghe al als een van de grote favorieten voor het olympisch goud, volgend jaar voor de kust van Weymouth. Zijn wereldtitel van nu vestigt alleen nog iets meer aandacht op hem.

Niet dat hij wakker ligt van dat soort zaken. „Mijn tegenstanders letten altijd al veel op mij. Om dan voor de Olympische Spelen nog een klap uit te kunnen delen is gewoon top. Dit is een mooie stepping stone naar Londen.”

Natuurtalenten gelden meestal niet als gecompliceerde denkers. „Je moet het simpel houden”, zei Van Rijsselberghe afgelopen zomer nog in Weymouth, waar hij de laatste jaren al honderden trainingsuren maakte op het olympische water.

Niet voor niets won hij er enkele maanden geleden al de pre-olympische testwedstrijd. Van Rijsselberghe surft liever met zijn coach en zijn sparringpartners dan dat hij luistert naar deskundigen die alles weten over stroming en wind onder de kust van Dorset. „Hoe meer experts je erbij betrekt, des te meer je moet vergaderen”, zei hij toen. „Kost allemaal energie. Je kunt beter het water opgaan. De wind komt van links, of de wind komt van rechts.”

Genieten van zijn bevoorrechte leventje en surfen op de mooiste plekken op aarde, dat blijft zijn belangrijkste opdracht. Soms heeft hij misschien iets te veel plezier in zijn werk, zei de Texelaar afgelopen zomer in Weymouth. Als een kind dat opgaat in zijn spel wil hij, één met de golven en de wind, nog wel eens wegdromen en de werkelijkheid uit het oog verliezen.

Afgelopen week in Perth, in race 3 had hij zo’n onwaarschijnlijk grote voorsprong op de rest van het veld, dat hij vergat dat hij nog een derde rondje moest varen. „Je zit zo in die race, dan ben je bijna te gefocust”, zei Van Rijsselberghe. „Als je tweeënhalve minuut voor ligt, en je hoort al die mensen op de kant juichen, dan is dat heel spectaculair.”

Die race eindigde hij als zestiende, om vervolgens direct terug te slaan met een zege in race nummer vier. Ook dat is Dorian van Rijsselberghe – moeilijk van zijn stuk te brengen. „Dat is wat ik heb geleerd, deze WK: constant varen. En ik beleef de wedstrijd op een andere manier. Voorheen keek ik altijd met een vrij jonge geest naar de wedstrijden, heel erg excited. Nu ben ik echt aan het genieten van het rondjes varen, met de tegenstander concurreren.”

Die instelling gaat bij Van Rijsselberghe zelfs nog een stap verder: „Of het dan goed of slecht gaat, maakt me niet zoveel uit. Zolang het maar voldoening geeft. Tenzij ik natuurlijk geen goeie race heb gevaren en als twintigste eindig.”

Toch had hij, in het zicht van de haven, wel degelijk zenuwen gevoeld in Perth. Hij ging de medalrace in als nummer twee, één punt achter Myszka, in de wetenschap dat de wereldtitel klaar lag voor de surfer die de ander voor zou blijven. Die positie had Van Rijsselberghe toch nerveus gemaakt, zei zijn Nieuw-Zeelandse coach, oud-wereldkampioen Aaron McIntosh. „Hij heeft niet altijd alles volledig onder controle, inclusief zijn emoties. Dorian is een jonge en heel getalenteerde sporter. We leren elke dag, elke race.”

Uiteindelijk ging de Nederlander het beste om met de moeilijke omstandigheden op het WK-water, bekend om de Fremantle Doctor, de verkoelende middagbries die normaal gesproken elke middag op bezoek komt. Maar de Doctor liet zich afgelopen week nauwelijks zien. „Het was heel vlagerig, niet te vergelijken met andere plekken op de wereld.”

Van Rijsselberghe, vierde in de medalrace, hield uiteindelijk Myszka (achtste) ruimschoots achter zich. „Ik wachtte op een fout van hem”, zei de Pool. „Maar die maakte hij niet. Ik kon niet veel beginnen. Dorian weet wat hij moet doen. Hij is een waardig wereldkampioen.”

    • Rob Schoof