BN'ers én GroenLinks willen kinderpardon

Marco Borsato is een van de BN’ ers die een internetpetitie steunen voor kinderen als Mauro. Het gaat om een idee van Kamerlid Tofik Dibi. Wat hoopt hij te bereiken?

Sinds vanochtend kunnen Nederlanders hun handtekening zetten op de site kinderpardon.nu. Bekende Nederlanders als Marco Borsato, Paul de Leeuw en Jörgen Raymann ondersteunen daarop een pleidooi voor kinderen die als asielzoeker hierheen kwamen, en nu ze hier geworteld zijn, het land uit moeten. GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi organiseerde het. Vanochtend hadden bijna 14.000 mensen de petitie ondertekend.

Waarom neemt u dit initiatief?

„Het is niet mijn initiatief. Nee, dit is een maatschappelijke beweging van onderop, waar ik toevallig dit voor heb bedacht. Het gebeurde tijdens de Kamerdebatten over Mauro Manuel, de 18-jarige Angolees die zou worden uitgezet. Ik zag hoeveel mensen, van SP-stemmers tot PVV-stemmers, vonden dat hij moest blijven. Ik ben verbaasd hoeveel mensen dit al steunen. Ze willen iets met die kinderen, ze willen hun stem laten horen.”

Wat is eigenlijk uw doel?

„Voor mensen als Mauro en het Afghaanse meisje Sahar zijn oplossingen gekomen, hoewel het tweederangs oplossingen zijn. Maar duizenden anderen mogen niet blijven. Ik wil af van die rechtsongelijkheid en willekeur, niet meer over individuele gevallen praten, maar een regeling voor iedereen.”

En dat bereikt u met een petitie?

„De Kamer debatteert binnenkort over een wetsvoorstel van Hans Spekman en Joël Voordewind van de PvdA en de ChristenUnie om dit te regelen. Door mensen te mobiliseren kan je de politieke besluitvorming beïnvloeden. Als heel Nederland zegt dat die kinderen hier moeten blijven, is dat een heel helder signaal aan de Kamer.”

Hoe heeft u mensen benaderd?

„Ik heb mensen benaderd die ik zelf tof vind. Ik vind Angela Groothuizen een topwijf. Maar ik wilde uiteindelijk proberen allerlei soorten bekende Nederlanders bij elkaar te krijgen. Ik heb zelfs Máxima benaderd. Zij mailde mij terug, heel aardig, dat ze vanwege precedentwerking geen steun kon geven. Ze wenste me wel veel succes. Maar misschien was het wel een standaardbriefje hoor.

„Het was trouwens hard werken, je wil niet weten hoe moeilijk het was mensen achter het initiatief te krijgen.”

Waarom?

„Je merkt in deze tijden terughoudendheid bij mensen om zich met politiek in te laten. Ze hebben al snel het gevoel dat iets partijpolitiek is, en vragen zich af wat het doel is.”

Waarom deden ze dan mee?

„Ze zeggen dat ze een van de mooiste dingen van Nederland willen behouden. Dat je uit de hele wereld hier naar toe kan komen, en dat wij dan iemand alle kansen kunnen geven om te bloeien. Dat willen ze niet kwijtraken.”

U heeft het initiatief genomen, uw partijleider Jolande Sap staat genoemd in het lijstje bekende Nederlanders die steun verlenen. Dit is toch heel GroenLinks gekleurd?

„Nee, nee, dat is het niet. We hebben gemeld dat ik ze bij elkaar heb gebracht. Maar ik wil hieraan voorbij. Het probleem is dat rechts alleen voor strengere procedures is en geen oog heeft voor mensen die hier al jaren wonen. Bij links is het andersom. Maar we moeten elkaar niet in de haren vliegen. We moeten elkaar tegemoetkomen, en beide doen.”