werkpak

‘Bruine schoenen draag ik niet’

Amsterdam 7-12-2011 Werkpak: Gerard Spong Foto NRC H'Blad Maurice Boyer

Gerard Spong (1946), advocaat

„Ik draag bij voorkeur donkerblauwe pakken van wol, met af en toe een frivool uitstapje naar een mix van wol en kasjmier. Dit pak is van een van mijn lievelingsmerken: Ermenegildo Zegna. Het is gemaakt van zogeheten cool wool, met een lichte wolkwaliteit van 220 gram. Ik houd namelijk niet van zware stoffen. Gemiddeld kost een dergelijk pak tussen de 1.750 en 2.500 euro, maar daar doe ik dan ook minstens zeven of acht jaar mee.

„Deze zwarte leren schoenen heb ik gekocht op de luchthaven van Madrid. Het merk is onbekend, maar ze zitten als gegoten. Bruine schoenen draag ik niet. Onder een blauw pak horen zwarte schoenen.

„De stropdas is van Dior en komt uit Parijs. Ik gebruik mijn zakenreisjes vaak om te shoppen. Parijs, Berlijn en Kopenhagen zijn mijn favoriete steden. Hier in Nederland kost het me te veel tijd. In de P.C. moet ik eerst een half uur op zoek naar een parkeerplek en dan ook nog een eind lopen.

„Mijn overhemden laat ik maken bij Sasso Nero op het Singel. Ik kies het gewicht van het katoen, de kleur, en het type boord: ik houd niet van wijd uitstaande boordpunten, ze moeten een beetje naar beneden wijzen. Daarnaast kies ik het type en het aantal knopen en bemoei ik me met het garen waarmee ze worden vastgemaakt. Vervolgens laat ik mijn initialen op het overhemd aanbrengen. Ik vind mode ontzettend leuk. Ik geniet ervan als ik iets precies zo krijg als ik het in gedachten had.

„Ik geef niet overdadig veel geld uit aan kleding, maar als ik eenmaal een pak koop dan kijk ik niet op een cent. Andere mannen hebben vijftig pakken, ik twaalf, hooguit vijftien. Van dassen heb ik er wel veel: een stuk of tweehonderd. Dat is een lichte aberratie. Daarnaast ben ik dol op brillen. Zodra ik langs een brillenzaak loop moet mijn partner me wegtrekken, anders ben ik verkocht. Maar ik voel me er gelukkig mee en ik doe niemand kwaad. Dan is het geen pathologische afwijking, aldus mijn vader die psychiater was.”

    • Nathalie Wouters