Moet dat nou, die schietgrage jager? Ook hij past in het Hollands Dagboek

Oproep aan de krant: staakt uw wild geraas! Treurig word ik van die verhalen over het doden van in het wild levende dieren in Nederland. Eerst al dat recept van hazenvlees, terwijl de hazenstand in Nederland nu dramatisch laag is. En dan nog dat artikel in de zaterdagkrant (Kwispelend staat Pim voor me, fazant in de bek, Hollands Dagboek, 3 december) over de lust van het jagen en het eten van zelf geschoten wild.

Is er soms uit onderzoek onder lezers gebleken dat er jagers in ons midden zijn, waardoor de redactie denkt dat wij zitten te wachten op zulke zelfgenoegzame verhalen?

Rietje Veltkamp

Ankeveen

Adjunct-hoofdredacteur Hans Steketee zegt: ,,De jacht kan, net als dierproeven en nertsfokkerijen, vanouds rekenen op felle reacties. Maar het idee van het Hollands Dagboek is nu eenmaal dat het een doorkijkje geeft in iemands leven. Naast – min of meer – bekende Nederlanders zijn dat vaak vertegenwoordigers van groepen die in het nieuws zijn. En ook jagers waren de laatste tijd in het nieuws, onder meer wegens het vergiftigen van roofdieren in Drenthe, en door de rol die staatssecretaris Bleker voor hen ziet weggelegd. Reden genoeg om de vrijplaats van het Hollands Dagboek ook eens door een jager te laten gebruiken.

„Stelling neemt de krant in het commentaar. Wat de jacht betreft langs deze lijn: in een land zonder echte wildernis is de jacht een onontkoombare vorm van natuurbeheer. Maar vóór alles geloven we dat lezers zelf hun mening willen bepalen (of herzien) aan de hand van reportages, vraaggesprekken, achtergrondstukken én afleveringen van het Holland Dagboek.”

    • Rietje Veltkamp