Chadzjimoerad Kamalov (1965-2011)

In de recent verschenen interessante Poetinbiografie van voormalig NOS-correspondent Peter d’Hamecourt staat dat Rusland in de wereldtop-5 van van ‘moordlanden’ behoort. Op het dieptepunt, in de wilde jaren negentig,werden er  jaarlijks  per honderdduizend inwoners veertig mensen omgebracht. Nu zijn het er zo’n twintig. In de VS zijn dat er vier en in de EU-landen één per honderdduizend inwoners. d’Hamecourt heeft het  over de cijfers voor gewone moorden, zoals die van de man die in een Moskous park tientallen mensen met een hamer de hersens insloeg of  de de dronken en overspannen politiemannen, die regelmatig iemand doodrijden, verkrachten en afmaken of gewoon doodschieten. De Duitse zakenman die ik gisteravond in het joodse restaurant Chagal in Moskou ontmoette, kon het niet geloven. ,,Dit is toch zo’n geweldig land”, zei hij. ,,Je moet alleen even ergens doorheen en je eraan overgeven, daarna zie je alleen het mooie.”

Rusland blinkt ook nog eens uit in politieke moorden, die opmerkelijk genoeg altijd tegenstanders van de regering betreffen. En dan zijn er natuurlijk nog de moorden op journalisten, die die politieke moorden onderzoeken: in tien jaar Poetin zijn er meer dan honderd omgebracht. Een van die journalisten is de 46-jarige Dagestaan Chadzjimoerad  Kamalov, hoofdredacteur en uitgever van de wekelijks verschijnende krant Tsjernovik. Afgelopen donderdagnacht werd hij voor zijn redactiekantoor  in de Dagestaanse hoofdstad Machatsjkala in koele bloede afgemaakt.  Zijn naam stond al sinds 2009 op een dodenlijst.

Kamalovs krant berichtte uitvoerig over het wangedrag van de politietroepen in de strijd tegen islamitische rebellen die hun terrein de afgelopen jaren vanuit Tsjetsjenië naar Dagestan hebben verlegd. Zelf was hij voor veel Russische en buitenlandse journalisten een vraagbaak en een behulpzame, kameraadschappelijke gids  in een streek waar je maar beter weg kunt blijven, omdat er van stabiliteit (Poetins toverwoord) geen sprake is. Zijn behoefte om de waarheid te achterhalen deed hem voor niets en niemand bang zijn.

De Dagestaanse president  Magomedsalam Magomedov noemt de moord een ,,groot verlies”. Mensenrechtenactiviste Tatjana  Loksjina, van Human Rights Watch, zegt dat Kamalov is vermoord uit wraak voor zijn journalistieke werk in de regio. Zoals bij alle politieke moorden en moorden op journalisten in Rusland zullen ook nu de daders  nooit gevonden worden.

Bij deze gedenk ik hem. Chadzjimoerad Kamalov, strijder voor het fatsoen.