Het is geweldig nieuws dat die euro zo keldert

De euro reageert op het politieke onvermogen om greep te krijgen op de situatie door stormachtig te dalen. Iets beters had Europa niet kunnen overkomen, betoogt Melvyn Krauss.

Eindelijk gebeurt er dan toch nog iets goeds voor de eurozone. Let wel: dit gebeurt niet dankzij de politici. Zij vormen een hopeloos stel lammen en blinden. Nee, het goede nieuws komt uit de markt. De euro keldert stormachtig – en dat is zo ongeveer het beste wat de Europese economie had kunnen overkomen.

Europa wordt concurrerender op de wereldmarkt, doordat zijn munt eindelijk reageert op het verzuim van politici om greep te krijgen op de situatie.

Critici van de euro wijzen altijd maar weer op het grote nadeel van de gemeenschappelijke munt dat landen als Griekenland en Italië zich niet meer uit de problemen kunnen devalueren. Maar ook al kunnen ze dan niet meer devalueren ten opzichte van de andere lidstaten, als de euro daalt op de wereldvalutamarkt kunnen ze wel degelijk devalueren ten opzichte van de rest van de wereld – en precies dat gebeurt nu, na een langdurige periode van bedrieglijke eurostijging.

Deskundigen konden niet verklaren hoe de euro zo hoog kon blijven staan terwijl het vertrouwen in de Europese politici en instellingen zo laag was. Maar de jongste, mislukte top lijkt nu toch te hebben gewerkt. De sluizen van een ongeremde euroverkoop op de markt zijn opengezet.

De goedkopere euro is iets waarover de Duitse bondskanselier Merkel vermoedelijk nu eens niet haar steeds vermoeiender Frau Nein-nummertje zal opvoeren. De noordelijke landen zijn exporteurs en zullen naar verwachting maar al te graag concurreren op de wereldmarkt met een goedkopere munt. Nu de sociale solidariteit overboord is gezet, is de daling van de euro zelfs een van de weinige dingen waarover Noord- en Zuid-Europa het tegenwoordig eens kunnen zijn.

De Grieken zouden op straat moeten dansen in plaats van rellen te schoppen bij het vooruitzicht op meer toeristen en meer scheepvaart, dankzij de daling van de euro. De goedkopere euro zal dan misschien niet de Griekse en Italiaanse concurrentiepositie ten opzichte van elkaar verbeteren, maar hij helpt beide landen wel om te concurreren met bijvoorbeeld de Amerikanen. In plaats van dit voorjaar naar Florida en Californië te gaan, zullen de internationale toeristen eerder kiezen voor Griekenland en Italië.

Elk nadeel heb z’n voordeel – en juist dat kan de daling van de euro ons leren, als we zo verstandig zijn om te luisteren. Aan de ene kant van de medaille hebben we het nadeel, als gevolg van het totale onvermogen van de Europese politici om schoon schip te maken. Aan de andere kant hebben we het voordeel – de reacties van de markt die de klap van het politieke falen opvangen.

Zou het kunnen dat de Europese politieke leiders – en dan vooral de ministers van Financiën – zich vooral zo vijandig tegenover de markt hebben betoond omdat die in zekere zin het politieke falen en onvermogen ‘aan de grote klok hangt’? Dat doet de euro op dit moment zeker.

Melvyn Krauss is verbonden aan het Hoover-instituut van de Stanford-universiteit. Hij verblijft vaak in Amsterdam en was voorheen hoogleraar economie aan New York University.

    • Melvyn Krauss