Gezakt

Ze had er speciaal een stemmig zwart ensemble voor aangeschaft, in zoverre ik dat op de beelden kon zien. Als een Gooise scholiere op haar diploma-uitreiking, als een Leidse studente bij haar afstuderen, zo stond ze smaakvol gekleed blijk te geven van haar uitstekende opvoeding en van haar respect voor de ernst van het ceremoniële moment. Of meer nog leek ze op een jonge promovenda die in de statige en met historie beladen ambiance van de Senaatskamer haar proefschrift plus bijgevoegde stellingen mocht verdedigen ten overstaan van een corona van door norsheid kromgetrokken geleerden. Haar zenuwachtige familie zat in de zaal met bossen bloemen op schoot. Haar broertje maakte foto’s. De receptieruimte was gehuurd. Al die jaren van studie, inspanning en opoffering zouden die dag hun bekroning krijgen. Het clubje van haar jaargenootjes van vroeger had een ondeugend liedje ingestudeerd voor later op de avond.

En toen kwam de uitslag. En wat niet meer mis kon gaan, ging mis. Ze was gezakt. En niet zo’n beetje ook. Haar werk werd door de commissie met de grond gelijk gemaakt. Er werd gesproken in termen van fundamentele tekortkomingen en broddelwerk. Om haar vernedering nog erger te maken, kwam haar promotor met een geïmproviseerd excuusje waarin hij de commissie beloofde nog eens te kijken naar het materiaal. Ze had hem vernietigend aangekeken alvorens ze via een achterdeur van het Academiegebouw gevlucht was om ver weg van iedereen uit te huilen over haar epische afgang.

Precies zo verging het Marianne Thieme afgelopen dinsdag in de Senaat. Het was de spannendste dag in het vijfjarig bestaan van haar Partij voor de Dieren. Haar magnum opus, het verbod op onverdoofd ritueel slachten, werd voorgelegd aan de Eerste Kamer. Zij moest haar wet verdedigen en faalde op alle fronten.

Juist bij een onderwerp dat felle emoties oproept, beperkte de Senaat zich tot een onderkoelde analyse van de juridische en filosofische aspecten van het wetsvoorstel en kwam tot de onvermijdelijke conclusie dat het van geen kanten deugde. Het was de Senaat op zijn best.

Ilja Leonard Pfeijffer

    • Ilja Leonard Pfeijffer