Bij AZ denken ze vaak: kom op nou Jozy

AZ-spits Jozy Altidore was de duurste speler uit de Amerikaanse Major League. Scoren lukt nog niet echt . Jozy moet het hebben van sleuren, trekken en beuken.

Met doelman Esteban en spits Jozy Altidore sjokken de twee potigste AZ-spelers als laatsten uit de kleedkamer. „Wacht, wacht”, zegt de Amerikaan in het Spaans tegen de Costa Ricaanse doelman als hij nog even aangeklampt wordt door een verslaggever. Het gesprek gaat meteen over de teamprestatie, als hem gevraagd wordt hoe hij zich voelt. „We zijn een ronde verder, dus ik kan niet gelukkiger zijn.”

AZ had deze succesvolle eerste seizoenshelft maar een paar zorgen. Het ‘uitsyndroom’ in de Europa League, waardoor de ploeg uit Alkmaar in het laatste groepsduel gisteren nog om kwalificatie moest strijden. Verder de inzinking vorige week tegen Heerenveen en het puntenverlies tegen Excelsior waardoor de concurrentie in de eredivisie aansluiting vond.

En niet te vergeten: Jozy Altidore. Vier goals in de competitie, vier in de Europa League, maar nauwelijks beter spelend dan in het begin.

Technisch directeur Earnest Stewart van AZ bestrijdt dat overigens. „Ik beleef dat niet zo, ik luister daar ook niet naar. Die jongen was 21 toen hij hier kwam, iedereen verwacht veel van hem en dat is altijd lastig. Toen hij begon was het allemaal hosanna en schoot hij alle ballen erin. Toen was het meevoetballen net even wat minder en dat is nu weer stukken beter. Nu moet hij zichzelf en het team gaan belonen.”

Stewart paaide Altidore deze zomer tijdens de Gold Cup, het Noord- en Midden-Amerikaans kampioenschap. Een grote naam, met een WK in de benen en nog altijd de duurste speler uit de Amerikaanse profcompetitie. 7,5 miljoen euro kostte hij toen hij van Red Bulls New York naar Villarreal in de Spaanse hoogste divisie verhuisde. En hij heeft, om maar iets te noemen, 413.130 volgers op Twitter. Bijna net zoveel als Wesley Sneijder.

Altidore versleet voor zijn 21ste al vijf clubs. Villarreal verhuurde hem aan de Spaanse eerstedivisieclub Xerez, het Engelse Hull City en het Turkse Bursaspor. Nergens was hij succesvol. Hij wilde niet meer verhuurd worden. Stewart schetste voor zijn landgenoot een stabiele Noord-Hollandse omgeving en de mogelijkheid zich in alle rust te ontwikkelen.

Dit eerste half jaar is een aanpassingsperiode, zei trainer Gertjan Verbeek een paar weken geleden over zijn spits. Daarna moet hij gaan renderen. Altidore, gisteravond: „De trainer en de spelers hebben veel geduld met me. De supporters ook, hoewel ze soms meer van me verwachten. Dat is terecht.”

Om hem heen dartelen de vleugelspelers Jóhann Gudmundsson en Roy Beerens of de aanvallende back Simon Poulsen en de beweeglijk Adam Maher. Altidore: „Ik moet toegeven dat het soms allemaal een beetje overwhelming is, zoveel als er om me heen gebeurt. Maar ik raak eraan gewend. Ik kwam hier met een conditionele achterstand. Terug van een blessure en ben meteen de strijd aangegaan voor een basisplaats. Het team was toen conditioneel op een niveau waaraan ik niet kon tippen, maar dat wordt beter en beter”, verwacht Altidore

Verbeek wees al eens op de twee woorden voor vertrouwen in het Engels: trust en confidence. Het zijn die nuances, zo vertelde de hoofdtrainer zelf, waardoor hij wel eens moeite heeft met zijn spits te praten.

„Als er wat vertaald moet worden of er in de vertaling iets verloren dreigt te gaan, speel ik een rol”, zegt Stewart, van Amerikaanse afkomst. „Maar ik sta natuurlijk niet op het trainingsveld of langs de lijn.”

Piet Keur, spitsentrainer van AZ, besteedt veel tijd aan Altidore. Op een muur schetst hij denkbeeldig diens looplijnen. Die zijn vrij simpel. „Hij moet in het verlengde van de zestien meterlijnen heen en weer lopen tussen de centrale verdedigers en zich aanbieden. Maar hij is gewend steeds diep te lopen, dan weer de bal op het middenveld op te halen en diagonaal over te steken. Dat moet eruit.”

Keur vindt dat er nog niet genoeg uit komt bij de Amerikaan. „Ruud Boymans is straks weer fit en Charlie Benschop doet het ook ontzettend goed als hij invalt. Dan wordt Jozy net als iedere spits afgerekend op zijn doelpunten. Het is geen onwelwillendheid bij hem. Maar soms denk ik wel eens: kom op nou Jozy, even iets meer. Dan heeft hij net even te veel dat relaxte.”

Gisteravond had Altidore zeker de juiste werkhouding, hoewel hij twee keer door een stapje meer te zetten de beslissing had kunnen forceren. Door de 1-0 zege van Austria op Malmö moest AZ gelijkspelen om door te gaan in de Europa League.

Vlak voor rust kwam Metalist op voorsprong, maar vanaf de aftrap die daarop volgde trok AZ de stand gelijk. Maher kon na een vlugge combinatie ongestoord afwerken, mede door nuttig werk van Altidore.

Het was het recept voor de avond van de Amerikaan. Sleuren, trekken, duwen, beuken, kaatsen. Bal vast houden, nuttig zijn. Zijn mandekker, de Senegalese centrale verdediger Papa Gueye, leek er van te genieten. Sterke jongens onder elkaar. „Yeah it was difficult against Papa”, grijnst Altidore na afloop. „Het is lastig met je rug naar het doel te spelen. Maar ik denk daar steeds beter in te worden. Het 4-3-3 systeem is helemaal nieuw voor mij, maar ik moet mij gewoon aanpassen. Niet andersom.”