Zwitserse asymmetrie

De rechts-populistische Zwitserse Volkspartij (SVP), de grootste partij van het land, is het niet gelukt om een tweede zetel te veroveren in de Bondsraad. In deze op consensus gebaseerde ministerraad zijn de drie grote partijen (SVP, sociaal-democraten en rechts-liberalen) in principe volgens een vaste formule vertegenwoordigd.

Sinds 2003 geeft dat toenemend problemen, onder andere door de eigengereide keuze van de SVP bij de kandidaatstelling. Daardoor komt het politieke bestel, waarin de Bondsraad in feite een instelling is die uitvoert wat de bevolking in referenda besluit, in gevaar.

Christoph Blocher, het gezicht van de SVP, is geen man van de consensus. Hij zat vier jaar in de Bondsraad, maar werd daar eind 2007 uit weggestemd. In plaats daarvan koos het parlement toen de gematigde SVP-er Eveline Widmer- Schlumpf. Het leidde tot een scheuring in de partij. Widmer-Schlumpf begon een partijtje dat bij recente verkiezingen slechts 5,4 procent van de stemmen behaalde. Toch werd ze gisteren herkozen en zal ze komend jaar zelfs het presidentschap, een ceremoniële functie, op zich nemen.

Het politieke systeem is overeind gebleven, schrijft de Neue Zürcher Zeitung opgelucht, maar de „asymmetrische machtsverhouding” in de nieuwe Bondsraadzijn „onverstandig” voor de Zwitserse democratie.