theater

De Russen!

Reprise van Ivo van Hove’s spektakelvoorstelling bij Toneelgroep Amsterdam. Tom Lanoye vervlocht de werken Platonov (1878) en Ivanov (1887) van Anton Tsjechov tot een groots relatie-epos van operateske proporties. Naast de formidabele hoofdrolspelers, Jacob Derwig (een gekwelde Ivanov) en Fedja van Huêt (een explosieve Platonov), zijn er zestien andere juweeltjes van rollen, schitterend gespeeld door het weergaloze acteursensemble. Van Hove situeert het stuk in een overweldigend decor van beton, graffiti en neonlicht, en gebruikt muziek, licht, film, spektakel en bombast voor het overbrengen van kwetsbare thematiek. Hij brengt topentertainment, zonder aan de inhoud concessies te doen. Het kan dus: ruim vijf uur weergaloos toptoneel dat je doet trillen op je benen.

21, 22 en 23 dec, SSBA, A’dam.

www.toneelgroepamsterdam.nl

Mylou geeft licht

Het nieuwe programma van Mylou Frencken is overvol. Het wemelt van de wondermooie liedjes, maar ook van de praatjes die vaak iets te snel weer worden afgebroken. De liedjes zijn van hoog niveau: van koesterend intiem tot onverwacht grappig. Ze schrijft vorm- en taalvast, met verrassend rijm en het talent om telkens originele formuleringen te vinden.

www.kikproductions.nl

In ongenade

In ongenade, naar de roman van J.M. Coetzee bij Toneelgroep Amsterdam, is een cerebrale voorstelling waarbij het publiek zich in het hoofd van een emotioneel gemankeerde wetenschapper bevindt. Gijs Scholten van Aschat speelt David Lurie mooi ingetogen, en met een driftige spreekstijl: verveeld enerzijds, betweterig anderzijds. Regisseur Luk Perceval schept een dwingend universum met zijn opmerkelijke decor, bestaande uit tientallen zwarte etalagepoppen. In ongenade is niet zo magisch als Percevals recente Hamlet en Macbeth, maar niettemin overrompelend.

www.toneelgroepamsterdam.nl

Ramses

Ramses, over Ramses Shaffy, is een ambitieuze voorstelling die weinig weg heeft van wat zich in dit land doorgaans als musical aandient. De opzettelijke chaos in het script van Dick van den Heuvel is tegelijk de chaos in Shaffy’s hoofd. In het stuk wordt de oude Shaffy bezocht door de jonge versie van hemzelf. Dat leidt tot wrange herinneringen, flarden van liedjes en de gezamenlijk beleden hang naar de fles. Want door die fles is het gegaan zoals het ging. In de regie van Peter de Baan is elk scènetje een compact stukje Shaffy-biografie, waarin de liedjes de illustraties zijn – en niet andersom.

www.theaterhits.nl

Het laatste nippertje

Toneelwetten bestaan er bij de gratie overtreden te worden: dat is het artistieke credo van Wim T. Schippers. In Het laatste nippertje schiet Schippers alle kanten op, van speelse taalvondsten tot satire. De kleurrijke kostuums en het decor wekken de indruk van een striptekening. Regisseur Titus Tiel Groenestege houdt het tempo hoog. Het laatste nippertje volgt de bizarre logica van het altijd weer boeiende Wim T. Schippers-universum.

www.hummelinckstuurman.nl